NBA Previews 2014-15: Orlando Magic

Posted on Nov 3 2014 - 1:43am by Dimitris Mantzoukas

Orlando Magic logo

Τι κάνατε πέρσι:

Όντας σε rebuilding mode, η έναρξη της περυσινής χρονιάς βρήκε τους Magic χωρίς μεγάλες προσδοκίες και απαιτήσεις, αλλά με το χρόνο να δουλέψουν πάνω στην ανοικοδόμηση της ομάδας. Στην ουσία ήταν μία χρονιά γεμάτη στοιχήματα με τον, μικρό στην ηλικία, αλλά αποτελεσματικότατο στην πράξη, GM Rob Hennigan να περνάει από casting διάφορους παίκτες, δίνοντας τους την ευκαιρία να παλέψουν για έναν ρόλο στην επόμενη μέρα της ομάδας.

Ο Vucevic επιβεβαίωσε ότι πέρα από μηχανή rebounds μπορεί να αποτελέσει και έναν εξαιρετικό finisher κοντά στο καλάθι, εξασφαλίζοντας και ένα νέο καλό συμβόλαιο κατά την offseason, ο Oladipo απέδειξε ότι το #2 στο περσινό draft ήταν δικαιολογημένο, παίζοντας combo guard και με ημιμόνιμη παρουσία στο top10 των ημερήσιων highlights, ο Arron Afflalο έδειξε ότι μπορεί να σηκώσει το βάρος του πρώτου βιολιού μιας επίθεσης και ο Jameer Nelson δήλωσε πως ο Superman δεν είναι πλέον ο αγαπημένος του σούπερ-ήρωας (in your face Dwight). Επιπλέον, οι δύο επιλογές των Magic στο draft του 2012 Kyle Ο’Quinn και Andrew Nicholson παρείχαν σημαντικές βοήθειες ερχόμενοι από τον πάγκο. Από την άλλη, ο ταλαιπωρημένος από τον αστράγαλο του, Tobias Harris δεν συνέχισε στους ρυθμούς που είχε πιάσει την προηγούμενη άνοιξη, ενώ απογοήτευσε ο Harkless, από τον οποίο ενδεχομένως να υπήρχαν υπερβολικές προσδοκίες, ως προς την ανάπτυξη του επιθετικού του παιχνιδιού, σε ένα επίπεδο που μάλλον δεν μπορεί να φτάσει. Τελικός απολογισμός 23 νίκες. Καθόλου άσχημα, για το πλαίσιο στο οποίο βρισκόταν η ομάδα.

Ενώ εμείς κάναμε μπάνια:

Ανανέωση με ενέσεις εμπειρίας. Με δύο lottery picks στην διάθεση τους, οι Magic επέλεξαν στο #4 τον Aaron Gordon, και, μέσω ανταλλαγής με τους Sixers, τον Elfrid Payton(#10), δίνοντας τον Dario Saric που επέλεξαν στο #12. O Gordon έρχεται για να αποτελέσει μια μακροπρόθεσμη λύση στην θέση του PF, με τα σπάνια αθλητικά του προσόντα και τον δυναμισμό του, ενώ ο Payton μοιάζει πιο έτοιμος να πάρει θέση βασικού στο rotation. Επιπλέον, υπέγραψαν από την δεξαμενή των Free Agents τους βετεράνους Channing Frye και Ben Gordon για να προσφέρουν κυρίως σουτ από τα 7.25, που εξόφθαλμα λείπει από τους υπόλοιπους, και τον Luke Ridnour για να επωμιστεί την οργάνωση του παιχνιδιού των Magic ερχόμενος από τον πάγκο πίσω από τους άπειρους rookies, δηλώνοντας με αυτές τις κινήσεις καθαρά πως το μέλλον της ομάδας είναι στους Payton, Oladipo.

Με το σκεπτικό αυτό αποχαιρέτησε την ομάδα ο, επί δέκα συνεχόμενες σεζόν βασικός της playmaker και πρώην κολλητάρι του Howard, Jameer Nelson, ενώ ο Αfflalo μετά την καταπληκτική περσινή του χρονιά δόθηκε στους Nuggetts από τους οποίους είχε αποκτηθεί πριν 2 χρόνια, και σε αντάλλαγμα ήρθαν το κούρεμα του Evan Fournier, τα δικαιώματα του rookie Roy Devyn Marble και έντονος προβληματισμός για το τί σκεπτόταν με το συγκεκριμένο ο Hennigan.

Depth Chart:

C Nikola Vucevic Kyle O’Quinn Dewayne Dedmon
PF Channing Frye Aaron Gordon Andrew Nicholson
SF Tobias Harris Maurice Harkless
SG Victor Oladipo Ben Gordon Evan Fournier Willie Green
PG Elfrid Payton Luke Ridnour

Γκανιάν:

Αχ τα νιάτα! Αυτά τα νέα παιδιά το μόνο που ‘χουν στο μυαλό τους είναι να τρέχουν απο εδώ και από εκεί. Δύσκολα θα δούμε κάτι διαφορετικό και από τα πιτσιρίκια των Magic, πέρα από μία τεράστια έκλυση ενέργειας σε κάθε παιχνίδι, ασταμάτητο τρέξιμο και άλματα λίγο κάτω από την κορυφή του ταμπλό. Θα είναι σίγουρα μία από τις πιο δυνατές ομάδες στο transition,τομέα που ήταν δυνατή και πέρυσι , και οι φετινές προσθήκες σίγουρα βοηθάνε προς αυτή την κατεύθυνση. Ο πιο αξιόπιστος παίκτης θα είναι πάντως για μία ακόμα χρονιά ο Nikola Vucevic, ο οποίος θα κυνηγήσει Μ.Ο. με double-double σε πόντους και rebounds. Και λογικά θα τα καταφέρει.

Μουλάρι ο Αστραχάν:

Την περισσότερη κριτική έχει δεχτεί ο προπονητής Jacque Vaughn, ο οποίος έκανε την πρακτική του δίπλα στον Greg Popovich, και μένει να φανεί το κατά πόσο η εμπειρία αυτή είναι αρκετή για να οδηγήσει την ομάδα. Πέρυσι δεν έδειξε κάποιο εντυπωσιακό δείγμα γραφής, και οι Magic φαίνονταν να βραχυκυκλώνουν τακτικά απέναντι σε καλά στημένες άμυνες στο παιχνίδι σε μισό γήπεδο. Κλειστές άμυνες θα συναντάνε και φέτος, μιας και έφυγαν οι καλύτεροι σουτέρ τους ( Afflalo και Nelson) και πλέον δεν υπάρχει, ειδικά στις βασικές επιλογές της ομάδας, παίκτης ο οποίος να θεωρείται κλασικός σουτέρ. Ενδεικτικό είναι πως η μεγαλύτερη απειλή από το τρίποντο είναι ο PF/C Channing Frye, ο οποίος όμως δεν θα έχει τα ελεύθερα σουτ που είχε στους Suns των πολλών σουτέρ, μιας και απέναντι σε αυτούς τους Magic, οι άμυνες πλέον θα μπορούν να προσαρμόζονται καλύτερα στις περιστροφές.

Επιπλέον, με την φυγή του Afflalo, μπορεί να δίνεται πλέον ο απαιτούμενος χρόνος στους μικρούς της ομάδας για να γίνουν αστέρες, αλλά προς το παρόν δε υπάρχει ακόμα κάποιο ξεκάθαρο σημείο αναφοράς στην επίθεση για να σηκώσει το βάρος του σκοραρίσματος. Πιθανότατα αυτό είναι και κομμάτι του σχεδίου του Hennigan για μία superstarless ομάδα που θα απειλεί από παντού. Αυτό για να συμβεί όμως προϋποθέτει και μία μαεστρική καθοδήγηση από τον πάγκο, που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αντιληπτή.

Με έχεις κάνει ξενύχτη:

Εντάξει δεν θέλει πολύ φαντασία. O Victor Oladipo έδειξε από πέρυσι ότι είναι ο θεαματικότερος rookie μαζί με τον Γιάννη Antetokounmpo, αλλά φέτος θα πρέπει να συναγωνιστεί τον σκοράρω-μόνο-με-καρφώματα Aaron Gordon στις υπερηχητικές πτήσεις. Ακόμα και με αυτούς όμως, το πρωτόγνωρο για τέτοια ηλικία court vision και το εξωγήινο ball handling που διαθέτει ο Elfrid Payton, τον καθιστούν την πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση playmaker όχι μόνο στο Orlando, αλλά με τον καιρό, και σε ολόκληρο το NBA. Θα πασάρει παντού, θα σηκώσει τις περισσότερες alley-oop πάσες για κάρφωμα σε ολόκληρη την λίγκα, θα παίζει καθηλωτική άμυνα, θα κλέβει μπάλες και θα ανεμίζουν τα κοτσιδάκια σε συνεχόμενους αιφνιδιασμούς. Όλα τα μωρά των Magic πάντως διασφαλίζουν ότι θα βλέπουμε μία ομάδα με αστείρευτη ενέργεια, που θα τρέχει ασταμάτητα σε ένα πού θελκτικό στο μάτι παιχνίδι – όταν βέβαια καταφέρνουν να επιβάλουν τον ρυθμό τους. Α, και φυσικά το κούρεμα του Evan Fournier.

To μαντείο του Ball Ηog:

Best case senario: O Elfrid Payton αποδεικνύεται η κλοπή του draft και κερδίζει τον τίτλο του Rookie of the Year θυμίζοντας λίγο από Penny Hardaway. Ο Aaron Gordon, αργά αλλά σταθερά, αναπτύσσει το παιχνίδι του, μαθαίνει να σουτάρει βολές και να διαβάζει τις αντίπαλες άμυνες, αντί να προσπαθεί να πηδήξει πάνω από όλους και να καρφώσει την μπάλα, ο Harkless θυμάται ότι εδώ και δύο χρόνια θεωρείται ένα μεγάλο ταλέντο, και αποδεικνύει ότι μπορεί να σταθεί και στην επιθετική πλευρά του παρκέ. Ο Tobias Harris μένει υγιής και παίζει όπως έκλεισε την σεζόν 2012-13. Τέλοςι ο Oladipo απλά είναι ο Oladipo. Αν συμβούν όλα αυτά στην Florida αρχίζουν τα όνειρα για είσοδο στα playoffs τις επόμενες χρονιές.

Worst case scenario: Γίνονται όλα τα παραπάνω, και πριν το καταλάβει κανείς οι Lakers παίρνουν με trade τον Oladipo και τον Payton για ψίχουλα, καταστρέφοντας άλλη μία ομάδα των Magic, οι οποίοι ξαναμπαίνουν σε rebuilding mode και οι οπαδοί παρατάνε την ομάδα αποφασίζοντας ότι το Orlando θα πρέπει πλέον να είναι γνωστό μόνο για την Disneyland. Σε δύο χρόνια η ομάδα μετακομίζει στο Seattle και ένα χρόνο μετά αλλάζει το όνομα σε Supersonics αφήνοντας τους Orlando Magic μία μακρινή ανάμνηση και τους Lakers να ψάχνουν άλλη ομάδα για φυτώριο.

Πιθανότερο, πάντως σενάριο είναι η πέμπτη θέση στην Southeast, με ταυτόχρονα την σταθερή ανάπτυξη των περισσότερων παικτών και την οικοδόμηση των βάσεων για μια δυνατή ομάδα στο, όχι πολύ μακρινό, μέλλον.

 

The following two tabs change content below.

Dimitris Mantzoukas

Ούτε ο ίδιος δεν θυμάται πως το όνομα του είναι Δημήτρης. Περνάει τις μέρες του στο γραφείο κάνοντας τον δικηγόρο, αντι όμως να γράφει δικόγραφα γράφει στο Ball Hog. Λατρεύει τους Magic από μικρός και κάποτε πίστευε ότι ο Penny Hardaway ήταν ο επόμενος Michael Jordan, (πράγμα που πιστεύει και τώρα, αλλά ντρέπεται να το πει, εκτός αν πιει αρκετά τσίπουρα χωρίς γλυκάνισο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μάθει στον Ραδικόπουλο πως έτσι πίνεται το σωστό τσίπουρο). Στοίχημά του να γράψει ολόκληρο άρθρο σε μία μόνο πρόταση ώστε να σπάσει τα νεύρα των editors του Ball Hog, που του κόβουν διαρκώς τις προτάσεις σε μικρότερες. Ως γνήσιος Μήτσος, συμμετέχει σε έναν άτυπο διαγωνισμό με τον Μαυράκη για τον τίτλο του πιο ασυνεπή συντάκτη.