NCAA Tournament 2017: Sweet Sixteen Day 2

Posted on Mar 24 2017 - 8:52am by Dimitris Mantzoukas

Μετά από έναν πρώτο γύρο, όπου οι εκπλήξεις ήταν αρκετά λιγότερες από όσες περιμέναμε, ήρθε ο γύρος των 32 όπου είδαμε τα πρώτα συναρπαστικά παιχνίδια και έπεσαν οι πρώτες ηχηρές πιστολιές. Μπαίνοντας στο Sweet Sixteen, αρχίζουν τα πολύ ζόρικα παιχνίδια, με τις μεγάλες ανατροπές, τα συγκλονιστικά φινάλε, όλα όσα θα έκαναν τον Δημήτρη Χατζηγεωργίου να παραληρεί σε οργασμώδη κατάσταση. Στη μάχη σήμερα ρίχνονται οι ομάδες από τους ομίλους της South, όπου όλα πήγαν όπως αναμενόταν, με τα τέσσερα πρώτα seeds να παλεύουν για την πρόκριση στο final four, και της East, όπου απολύτως τίποτα δεν πήγε όπως αναμενόταν, και βασιλεύει το χάος.

BUTLER Bulldogs (#4) – NORTH CAROLINA Tarheels (#1)  SOUTH 1.09 μ.μ.
BUTLER Bulldogs (#4)

Πως πάει ως τώρα: Αρκετά ήρεμα, κάτι το οποίο σίγουρα θα αλλάξει στο σημερινό match-up. Στα πρώτα δύο παιχνίδια κόντρα σε χαμηλότερα seeds δεν χρειάστηκε να παρουσιάσει κάτι εξαιρετικό, και τα πήγε οριακά στον αυτόματο πιλότο. Πλέον, όμως, κόντρα σε ένα #1 seed θα πρέπει να υπερβάλει εαυτόν για να περάσει. Κόντρα στο Winthrop ήταν ο Avery Woodson που τράβηξε την επίθεση με 6/10 τρίποντα, ενώ ενάντια στο Middle Tennessee ήταν ο Kelan Martin που ήρθε από τον πάγκο και έδωσε 19 πόντους και πολλές λύσεις. Γενικά η παρουσία του Martin, που έρχεται από τον πάγκο και αναλαμβάνει το σκοράρισμα της ομάδας, είναι καταλυτική, για μια ομάδα που αν και παίζει έξυπνα δεν έχει υπερσυσσώρευση ταλέντου για να σκοράρει ακατάπαυστα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα τους θα είναι στην ρακέτα, μιας και πρόκειται για πολύ κοντή ομάδα, και μένει να δούμε το κατά πόσο θα μπορέσουν τόσο να ελέγξουν τα rebounds, όσο και να αντιμετωπίσουν τα τέρατα που έχει η North Carolina κάτω από το καλάθι.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: O Kelan Martin ως έκτος παίκτης είναι συγκλονιστικός αλλά έχει το μυαλό του μόνο στο σκοράρισμα. O Andrew Chrabascz από την άλλη είναι ο πιο σταθερός παίκτης αυτής της ομάδας, προσφέροντας παντού και βάζοντας το κορμί του στην φωτιά σε κάθε φάση. Πρέπει όμως να αρχίσει να βοηθάει περισσότερο στο κυνήγι των rebounds, καθώς στα πρώτα δύο παιχνίδια έχει μαζέψει μόνο έξι, κάτι το οποίο κόντρα στους Tarheels θα είναι συνταγή αποκλεισμού.

NORTH CAROLINA Tarheels (#1)

Πως πάει ως τώρα: Προσπερνάμε το παιχνίδι κόντρα στο #16 Texas Southern (103-64) μιας και αντικειμενικά δεν προσφέρεται για συμπεράσματα, και φτάνουμε στο κρίσιμο παιχνίδι κόντρα στο Arkansas, στο οποίο οι Tarheels βρέθηκαν με το ένα πόδι εκτός τουρνουά, αλλά κατάφεραν να επιβιώσουν. Τρία λεπτά πριν το τέλος έχαναν με 65-60, αλλά δεν δέχτηκαν κανέναν άλλον πόντο και με ένα εντυπωσιακό come-back πήραν τη νίκη με 72-65. Ο Joel Berry βρέθηκε σε πολύ κακή μέρα, καθώς δεν του έμπαιναν με τίποτα τα σουτ, και επικράτησαν απλά χάρη στην κυριαρχία τους μέσα στην ρακέτα και τον Kennedy Meeks, ο οποίος ανανέωσε εφτά επιθέσεις. Γενικά το επιθετικό rebound είναι τεράστια υπόθεση για τo North Carolina, που στα πρώτα δύο παιχνίδια έχει μαζέψει 20 και 18 αντίστοιχα. Τόσο ο Berry, όσο και ο Isaiah Hicks, έρχονται από πολύ κακή απόδοση, και σίγουρα έχουν την εμπειρία να ορθοποδήσουν.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: Ο Justin Jackson είναι υπέροχος, αν και άστοχος ως τώρα. Το 21/7/3 ενάντια στο Texas Southern ακολούθησε το ακόμα πιο εντυπωσιακό 15/8/5 που συνοδευόταν και από πέντε κλεψίματα. All around όσο δεν πάει, και βγάζει τέτοια ωριμότητα και ευφυΐα στο παιχνίδι του που μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν μπορεί να εξελιχθεί του χρόνου σε έναν νέο Malcolm Brogdon.

Θέλουμε να περάσει: Το Butler είναι το κολέγιο της καρδιάς μας μετά τις αδιανόητες πορείες του στις αρχές της δεκαετίας υπό τις οδηγίες του Brad Stevens, με τους Gordon Hayward, Shelvin Mack και φυσικά τον σκύλο Matt Howard. Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε τίποτα άλλο.

Θα περάσει: Το North Carolina.

SOUTH CAROLINA Gamecoks (#7) – BAYLOR Bears (#3) EAST 01.29 π.μ.
SOUTH CAROLINA Gamecoks

Πως πάει ως τώρα: Απέκλεισε το Marquette αρκετά εύκολα, και ενώ κάπου εκεί περιμέναμε να ολοκληρώσει την πορεία του, απέκλεισε και το Duke, το οποίο τα στοιχηματικά πρακτορεία δίνανε ως δεύτερο φαβορί για να κερδίσει στο τέλος το τουρνουά. Kαι στα δύο του παιχνίδια ως τώρα το South Carolina έχει μείνει απλά μέσα στον αγώνα στο πρώτο ημίχρονο, για να εκτιναχτεί στη συνέχεια στο δεύτερο, χάρη στην ασφυκτική του άμυνα και τον επιθετικό οίστρο του Thornwell. H καταπληκτική του άμυνα ήταν πάντα το δυνατό σημείο του κολεγίου για φέτος, ωστόσο η επίθεση του ήταν ως τώρα μέσα στη χρονιά αποκρουστική. Φορμαρίστηκαν την κατάλληλη στιγμή, όμως, και ο βασικός λόγος για αυτό έχει όνομα και επίθετο.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: Ο Sindarius Thornwell είναι μέχρι στιγμής η αποκάλυψη του τουρνουά. Στο παιχνίδι με το Marquette είχε μία από τις πιο εντυπωσιακές statlines ως τώρα με 29/11/2/3/2, αλλά ήταν το έπος ενάντια στο Duke που μας άφησε άναυδους, με 24/6/5/1 και δείχνοντας ικανός να κουβαλήσει μόνος την ομάδα στις πλάτες του. Θα μπορέσει να κάνει το ίδιο και κόντρα στην ανηλεή ζώνη του Baylor;

BAYLOR Bears (#3)

Πως πάει ως τώρα: Πέρασαν πολύ εύκολα το New Mexico State, αλλά έφτυσαν αίμα για να περάσουν και από το USC, και τα κατάφεραν χάρη στα ανέλπιστα 5/8 τρίποντα του King McClure και το βαρύ πυροβολικό μέσα στη ρακέτα, όπου κυριαρχούν πραγματικά. Μαζεύουν τα rebounds πανεύκολα και στις δύο πλευρές του παρκέ και αναπληρώνουν έτσι το αναιμικό περιφερειακό τους παιχνίδι. Αν θέλουν να προχωρήσουν θα πρέπει να σταματήσουν να κάνουν λάθη τόσο εύκολα, και πρέπει να σταματήσουν από σήμερα κιόλας γιατί το South Carolina έχει δείξει μία πολύ έντονη τάση με την πίεση του να εξωθεί τον αντίπαλο στον πανικό.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: Ο Jonathan Motley βεβαίως βεβαίως. Η μηχανή double-doubles συνεχίζει να παραφυλάει κάτω από τη ρακέτα του Baylor ελέγχοντας την εναέρια κυκλοφορία, ενώ και στην επίθεση δείχνει ασταμάτητος χάρη στον συνδυασμό αθλητικότητας, άλματος και ευκινησίας που δύσκολα συναντάται. Στα πρώτα δύο παιχνίδια έχει μέσο όρο 17 πόντους 10 rebounds και δύο κοψίματα.

Θέλουμε να περάσει: Το South Carolina, και θέλουμε να δούμε τον Thornwell να συνεχίζει να παίζει σε αυτό το σοκαριστικό επίπεδο.

Θα περάσει: Το South Carolina;

UCLA Bruins (#3) – KENTUCKY Wildcats (#2) SOUTH 03.39 π.μ.
KENTUCKY Wildcats (#2)

Πως πάει ως τώρα: Η αλήθεια είναι ότι δείχνει να δυσκολεύεται, κάτι αρκετά λογικό, καθώς δεν διαθέτει την εμπειρία ως ομάδα για να διαχειριστεί την πίεση του Mάρτη. Στο πρώτο παιχνίδι κόντρα στο μέτριο Northern Kentucky έπαιξε όσο χρειαζόταν για να κερδίσει, αλλά στο πρώτο δυνατό τεστ η ομάδα δεν έδειξε αρκετά δυνατή ώστε να δικαιολογήσει το #2 seed. Το Wichita State διεκδίκησε τη νίκη επί ίσοις όροις και παραλίγο να την κατακτήσει μάλιστα, αν έβγαζε κάποια καλύτερη επίθεση στις δύο ευκαιρίες που είχε στα τελευταία δευτερόλεπτα. Το παράδοξο είναι ότι και τα δύο τρίποντα που επιχείρησε κόπηκαν με τάπα, και αν από τον Bam Adebayo πάνω σε double team το περιμέναμε, από τον Malik Monk σε one on one δεν το περιμέναμε. Κι όμως, ο βασικός σκόρερ του Kentucky έπαιξε μία εντυπωσιακή άμυνα και έδωσε την πρόκριση στην ομάδα του Calipari, η οποία πάντως θα πρέπει να βρει περισσότερες λύσεις στην επίθεση, ή μάλλον πιο αποτελεσματικές, αν θέλει να συνεχίσει. O Malik Monk (κυρίως) και ο De’Aaron Fox είναι αρκετά άστοχοι ως τώρα, και αν δεν βρουν ρυθμό στο παιχνίδι τους το Kentucky δεν έχει τύχη, καθώς δεν μπορεί να βασίζεται στο ταλέντο του Adebayo να σώζει τις χαμένες επιθέσεις τους. Το περίεργο είναι ότι στην άμυνα ως τώρα πάνε πολύ καλύτερα από την επίθεση, που θεωρητικά είναι το δυνατό χαρτί αυτής της ομάδας, και σίγουρα αν συνεχίσει να παίζει έτσι στην πίσω πλευρά του παρκέ κερδίζει πόντους στις πιθανότητες να προχωρήσει. Αρκεί να αρχίσουν να μπαίνουν τα σουτ.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: Όσο και αν ακούγεται περίεργο για μια ομάδα που διαθέτει δύο παίκτες που θα ακούσουν το όνομα τους στα πρώτα έξι με εφτά ονόματα του draft (Fox και Monk), o mvp τους ως τώρα είναι ένας άλλος πρωτοετής, ο Bam Adebayo. Κόντρα στο Northwestern έγραψε 15 πόντους και 18 rebounds, ενώ κόντρα στο Wichita State, πέρα από την τάπα στο τελευταίο σουτ του αγώνα, είχε 13 πόντους και 10 rebounds. Η βασική του συνεισφορά, όμως, είναι η ανανέωση σκοτωμένων επιθέσεων, μιας και το Kentucky καταλήγει να παίρνει αρκετές τέτοιες, και η ικανότητα του μετά το επιθετικό rebound να τελειώνει τη φάση σπρώχνοντας όποιον είναι γύρω του. Οι περισσότεροι πόντοι του δεν προέρχονται από κάποιο σύστημα ή από assist, αλλά απλά από δική του δημιουργία, αφού μαζέψει το σκουπίδι από κάποια άστοχη προσπάθεια. Η προσφορά του στην άμυνα ήταν ήδη δεδομένη, αλλά τα 10 επιθετικά rebounds ως τώρα είναι χρυσάφι για τους Wildcats.

UCLA Bruins (#3)

Πως πάει ως τώρα: Όπως περιμέναμε. Στην επίθεση είναι απολαυστικοί, χάρη κυρίως στην καθοδήγηση του Ball, τρέχοντας, παίζοντας σε γρήγορο ρυθμό που σχεδόν όλες οι ομάδες δυσκολεύονται να ακολουθήσουν. Ο T.J. Leaf κάνει το τουρνουά που θα τον κατοχυρώσει ως first round pick, ο Bryce Alford θα εκμεταλλεύεται την εμπειρία του για να σκοράρει όποτε οι Bruins κολλάνε, και γενικά μένουν πιστοί στο δόγμα του να σκοράρουν περισσότερους πόντους από όσους φάνε. Αναμενόμενα, λοιπόν, στην άμυνα εμφανίζουν προβλήματα, δεν έχουν καταφέρει να βρουν την συνοχή που χρειάζεται, και όπως και να το κάνουμε, το να δεχτούν 80 πόντους από το Kent State δεν είναι καλός οιωνός. Ο Ball ως καλύτερος περιφερειακός αμυντικός θα πέσει πάνω στον Monk, αλλά αφενός αυτό ενδεχομένως να τον εξαντλήσει, αφετέρου ο Fox είναι υπερβολικά γρήγορος για να ακολουθηθεί από οποιονδήποτε παίκτη των Bruins.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: Ο Lonzo Ball έχει την ατυχία να λοιδορείται πλέον σε κάθε του εμφάνιση, χωρίς να φταίει ο ίδιος, αλλά λόγω του παραληρηματικού οίστρου που έχει κυριεύσει τον πατέρα του. Ωστόσο μέσα στο παρκέ είναι υπέροχος. Ενάντια στο Kent State έκανε μόνο τα απολύτως απαραίτητα, όντας απόλυτα αποτελεσματικός με 6/7 σουτ, ενώ κόντρα στο πιο δύσκολο Cincinnati πήρε την κατάσταση στα χέρια του με 18 πόντους, εφτά rebounds και εννέα assists, παίζοντας πάλι στο όριο του triple double. Δεν μπορώ να μην παρατηρήσω πως παίζει με την ωριμότητα 35άρη βετεράνου, και αυτό είναι τόσο φανερό στο παιχνίδι του που είναι οριακά εκνευριστικό. Δεν υπάρχει καμία σύγκριση με τους υπόλοιπους εναπομείναντες αστέρες στο Sweet Sixteen, ο Ball είναι ολοφάνερα ένα επίπεδο πάνω από άποψη ποιότητας και ταλέντου.

Θέλουμε να περάσει: Αν και επί της αρχής, όπως έχω δηλώσει αρκετές φορές σιχαίνομαι το Kentucky, η τριάδα Monk – Fox – Adebayo είναι καυλωτική. Ακόμα και να μην ήταν όμως, η ευκαιρία να γλιτώσουμε τα παραληρήματα του Lavar Ball για τον γιο του που είναι λίγο καλύτερος από έναν συνδυασμό του Michael Jordan, του Magic Johnson και όλων των Monstars στο Space Jam, δεν πρέπει να πάει χαμένη. Θέλουμε να δούμε τον μπαμπά Ball να κλαίει πληρώνοντας τις ύβρεις του.

Θα περάσει: Το μοναδικό φετινό παιχνίδι ανάμεσα στις δύο ομάδες το έχει κερδίσει το UCLA, το οποίο δείχνει και σε καλύτερη κατάσταση από το Kentucky. Ο Malik Monk όμως δεν έχει κάνει ακόμα το παιχνίδι των 30+ πόντων που περιμένω πως και πως, και δεν θα βρει καλύτερη ευκαιρία. Ισχυρίζομαι ότι θα το κάνει τώρα, και θα περάσει το Kentucky.

WISCONSIN Badgers (#8) – FLORIDA Gators (#4), EAST 03.59 π.μ.
WISCONSIN Badgers (#8)

Πως πάει ως τώρα: Το να είσαι η πρωταθλήτρια Villanova και να έχεις εξασφαλίσει την πρώτη θέση απλά για να πετύχεις το Wisconsin είναι το αντίστοιχο του να ξεκινούσες παιχνίδι στο Street Fighter II με το τελευταίο σου κατοστάρικο και να πετύχαινες στο δεύτερο γύρο τον Sagat. Οι Wildcats είχαν εκμεταλλευτεί το γεγονός πως ο Bronson Koenig ήταν στον πάγκο με τέσσερα φάουλ και είχε περάσει μπροστά με επτά πόντους πέντε λεπτά πριν τη λήξη για να δούμε μια εκπληκτική ανατροπή από τους Badgers που διέλυσαν την μετοχή του Josh Hart εν όψει του draft με απίθανα τρίποντα του Koenig και τον Nigel Hayes να δίνει τη νίκη στην ομάδα του με το τζορντανικό καλάθι που σίγουρα άπειρα παιδιά θα έχουμε προβάρει στο άδειο γήπεδο ή το δωμάτιό μας.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: O Action Bronson Koenig είναι ο ηγέτης της ομάδας. Παιδί μεγαλωμένο στο Wisconsin, που σίγουρα ονειρευόταν να παίξει στους Badgers, αποτελεί το βασικό point guard τα τελευταία τρία χρόνια. Τα νούμερά του ή τα αθλητικά του προσόντα δεν τραβάνε τα βλέμματα, αλλά είναι πραγματικά clutch και βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, σουτάροντας 11/23 τρίποντα στα δύο πρώτα παιχνίδια του τουρνουά. Η επίθεση του Wisconsin περνάει από περιόδους που είναι αποδιοργανωμένη και βασίζεται πολύ στο post παιχνίδι των Ethan Harp και Nigel Hayes και για αυτό ο Koenig πρέπει να βάλει τα τρίποντα για να ανοίξει την άμυνα της Florida που υποχρέωσε την Virginia να σουτάρει με 1/15.

FLORIDA Gators (#4)

Πως πάει ως τώρα: Υποθέτω πως οι Gators προς το παρόν νοιώθουν μια χαρά γιατί έφθασαν ξεκούραστοι στο Sweet Sixteen, με δυο νίκες με πάνω από 15 πόντους έκαστη, αλλά αυτός ο εξευτελισμός στο οποίο υπέβαλλαν την Virginia, που σκόραρε μόλις 39 πόντους στο σαραντάλεπτο, πιθανότατα δημιουργεί ένα συνειδησιακό πρόβλημα στους παίκτες του Mike White1)Όχι δεν είναι αυτός που έγραψε το School of Rock, τζάμπα χαιρόμαστε.. Οι Cavaliers δεν υποτίθεται πως είχαν κάποια ιδιαίτερη επίθεση, αλλά οι Gators έπαιξαν μια πραγματικά ασφυκτική άμυνα που δεν επέτρεπε στους αντιπάλους τους ούτε καν να διανοηθούν πως θα επιχειρήσουν ελεύθερο σουτ σε ένα αμυντικό ρεσιτάλ που ήταν απωθητικό κι ελκυστικό ταυτόχρονα σαν τροχαίο ατύχημα. H Florida όπως όλη τη χρονιά είχε απόλυτο έλεγχο του ρυθμού και, πέρα από την εντυπωσιακή τους άμυνα, η επίθεσή τους λειτουργεί στην εντέλεια και με τον KeVaughn Allen να έχει σουτάρει 1/13 τρίποντα στους δύο πρώτους αγώνες μόνο καλύτερη μπορεί να γίνει.

Ο παίκτης που ξεχωρίζει: Είναι σχεδόν άδικο για τους άλλους φοιτητές ότι πάνε να παίξουν το άθλημα που αγαπάνε και βρίσκουν μπροστά τους τον Devin Robinson. Πολύ αθλητικός forward που παίρνει ιδιαίτερη ικανοποίηση να πνίγει τους αντιπάλους του και να καλπάζει στο ανοιχτό γήπεδο. Από τους βασικούς λόγους της κυριαρχίας της άμυνας των Gators βρίσκεται παντού στο γήπεδο και επιβλήθηκε με την αθλητικότητά του απέναντι στα άγουρα κορμιά των παικτών των East Tennessee και Virginia. Προς το παρόν έχει 19 πόντους και εννέα rebounds και τα δύο τρίποντα ανά αγώνα κάνουν τα σάλια των ομάδων του ΝΒΑ να τρέχουν, αλλά θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον Nigel Hayes σε μια σύγκρουση που μπορούμε να την βλέπουμε σε επαγγελματικό επίπεδο του χρόνου.

Θέλουμε να περάσει: To Wisconsin δεν είναι ακριβώς η Cinderella, καθώς ούσα η μόνη ομάδα με τέσσερις παρουσίες στο Sweet Sixteen μπορούμε να την πούμε και κατεστημένο, αλλά ρε γαμώτο πάντα ξεκινάνε σαν outsider και υπερβαίνουν τις δυνατότητες τους. Και είναι και πολύ ενδιαφέροντες και ωραίοι τύποι.

Θα περάσει: Ο Koenig θα βάλει μεγάλα σουτ, αλλά τη διαφορά θα κάνει το γεγονός ότι ο Ethan Happ δεν θα βρει αντίπαλο κοντά στη ρακέτα δίνοντας την νίκη στους Badgers.

 

The following two tabs change content below.

Dimitris Mantzoukas

Ούτε ο ίδιος δεν θυμάται πως το όνομα του είναι Δημήτρης. Περνάει τις μέρες του στο γραφείο κάνοντας τον δικηγόρο, αντι όμως να γράφει δικόγραφα γράφει στο Ball Hog. Λατρεύει τους Magic από μικρός και κάποτε πίστευε ότι ο Penny Hardaway ήταν ο επόμενος Michael Jordan, (πράγμα που πιστεύει και τώρα, αλλά ντρέπεται να το πει, εκτός αν πιει αρκετά τσίπουρα χωρίς γλυκάνισο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μάθει στον Ραδικόπουλο πως έτσι πίνεται το σωστό τσίπουρο). Στοίχημά του να γράψει ολόκληρο άρθρο σε μία μόνο πρόταση ώστε να σπάσει τα νεύρα των editors του Ball Hog, που του κόβουν διαρκώς τις προτάσεις σε μικρότερες. Ως γνήσιος Μήτσος, συμμετέχει σε έναν άτυπο διαγωνισμό με τον Μαυράκη για τον τίτλο του πιο ασυνεπή συντάκτη.

   [ + ]

1. Όχι δεν είναι αυτός που έγραψε το School of Rock, τζάμπα χαιρόμαστε.