Fantastic Beasts and Where to Find Them Vol. 6

Posted on Nov 27 2017 - 3:40pm by Dimitris Mantzoukas

Όπως κάθε Δευτέρα, ένα νέο match up ξεκινάει στις fantasy λίγκες μας, και ένα σωρό νέα ερωτήματα έρχονται για να μας προκαλέσουν πονοκέφαλο σχετικά με το ποιους παίκτες πρέπει να στοχεύσουμε από τη λίστα των free agents, σε ποιους πρέπει να κουνήσουμε μαντήλι, ευχαριστώντας τους για τις υπηρεσίες τους, ποιους να ξεκινήσουμε, αλλά και ποιους να αφήσουμε να πάρουν δυνάμεις στον φαντασιακό μας πάγκο. Δυστυχώς, αυτά είναι ερωτήματα που μέσα σε όλη την τυχαιότητα και την απροβλεπτότητα που διαπνέει το παιχνίδι του fantasy, δεν επιδέχονται προγενέστερης σωστής απάντησης. Ευτυχώς, όμως, το Ball Hog έρχεται να προσπαθήσει να σπάσει αυτήν την τυχαιότητα, καταφεύγοντας σε επιστημονικές αναλύσεις, που στο τέλος θα αποδειχθούν λάθος, αλλά θα έχουμε περάσει καλά προσπαθώντας να καταλάβουμε το γιατί.

Υψηλές Πτήσεις

Κyle Lowry is back (probably…)! Ο αγαπημένος μας γεματούλης guard, μετά από ένα αρκετά κακό ξεκίνημα, αποφάσισε επιτέλους να αρχίσει να ανεβάζει στροφές και να παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Αποτέλεσμα αυτής της ανόδου ήταν μία εβδομάδα με 21,3 πόντους, 11 rebounds, 6,3 assists, δύο κλεψίματα και 4,3 τρίποντα ανά παιχνίδι. Η ελπίδα επέστρεψε για τους owners του.

Βροχή τριπόντων έγραψε η βδομάδα που μας πέρασε, με κάποιους συνήθεις υπόπτους, και με κάποιους μάλλον εντελώς ασυνήθεις. Ο J.J. Redick, ας πούμε, είναι τόσο συνήθης ύποπτος, που τα οχτώ τρίποντα που σημείωσε ενάντια στους Magic είναι μία οριακά βαρετή περίπτωση, με μία μικρή δόση υπερβολής έστω. Ο Trevor Ariza αγωνίζεται στους Rockets, οπότε τα εφτά τρίποντα που σημείωσε ενάντια στους Νuggets είναι απολύτως φυσιολογικά. Οποιοσδήποτε παίκτης των Rockets θα μπορούσε να εμφανιστεί σε μία λίστα βροχής από τρίποντα και να θεωρείται φυσιολογικό. Δεν θα απορήσω πλέον ακόμα και αν ο Clint Capela αρχίσει να σουτάρει πέντε τρίποντα σε κάθε αγώνα, τόσο μη σοκαριστική είναι η παρουσία του Ariza στην παρούσα λίστα. Συνήθης ύποπτος δεν είμαι σίγουρος ότι μπορεί να θεωρηθεί, αλλά σίγουρα δεν προκαλεί απορίες η βδομάδα του Wayne Ellington, ο οποίος είχε έναν αγώνα με εφτά τρίποντα, έναν με έξι και έναν με πέντε. Σεληνιάστηκε μεν, ωστόσο δεν μπορεί να θεωρηθεί ακριβώς έκπληξη, με δεδομένο ότι φέτος το 89,3% των σουτ που επιχειρεί είναι από το τρίποντο, οπότε κάποια στιγμή θα συνέβαιναν κι αυτά. Ο Buddy Hield, από την άλλη, αν και σεσημασμένος τριποντέρ από την εποχή του κολεγιακού, δεν είχε δώσει ακόμα φέτος δείγματα μεγάλης συνέπειας πίσω από τα 7,25, ωστόσο ξεμπούκωσε κόντρα στους Clippers, επίσης με εφτά τρίποντα.

Ο Victor Oladipo, πρόλαβε στο ένα παιχνίδι που αγωνίστηκε ενάντια στο Orlando να κάνει επτά ολόκληρα κλεψίματα σε μία γεμάτη εμφάνιση. Όχι τόσο γεμάτη όμως όσο αυτή του Tyus Jones, που εκμεταλλευόμενος την απουσία του Teague έβγαλε κόντρα στους Suns εννέα πόντους, τέσσερα rebounds, εφτά assists και εφτά κλεψίματα.

Μιας και μιλάμε για γεμάτες εμφανίσεις, ο Jordan Bell έπαιξε 26 ολόκληρα λεπτά λόγω της απουσίας του Draymond Green στο παιχνίδι με τους Bulls, και έβγαλε ένα πολύ όμορφο 7/6/4/2/6, όπου το τελικό “έξι” αντιπροσωπεύει τα κοψίματα που κατάφερε στο παιχνίδι.

Χαμηλές Πτήσεις

Ο Brook Lopez ήταν επιεικώς τραγικός στα δύο παιχνίδια των Lakers την βδομάδα που μας πέρασε. Σημείωσε και στα δύο παιχνίδια από τέσσερις πόντους, και πήρε σύνολο δέκα rebounds και στα δύο παιχνίδια. Κρίμα, γιατί οι Lakers δεν έχουν μάθει ακόμα να τον χρησιμοποιούν όπως θα έπρεπε.

Ο Paul George ήταν πολύ καλός στο παιχνίδι ενάντια στο Dallas, αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι από τις 12 προσπάθειες που επιχείρησε, ευστόχησε μόνο στην μία, τελειώνοντας το παιχνίδι με δύο πόντους. Το ότι προσέφερε σχεδόν σε κάθε άλλο τομέα δεν έφτανε για τους Thunder που υπέστησαν μια ταπεινωτική ήττα.

Η γωνιά του Embiid

Και ναι! Έχουμε νέα για το φάντασμα που πλανάται πάνω από την λίγκα εδώ και αρκετές βδομάδες, και το οποίο ακούει στο όνομα “Kawhi Leonard”. Όλοι νιώθουν την παρουσία του, αλλά κανείς δεν τον βλέπει, και οι ιστορίες γύρω από αυτόν και το τι τρέχει με την περίπτωση του έχουν την τάση να διογκώνονται και να μεταδίδονται με ταχύτητα urban legend. Το τελευταίο κρούσμα επήλθε από τον συμπαίκτη του στους Spurs, Τony Parker, ο οποίος παρεμπιπτόντως επιστρέφει κι αυτός στην αγωνιστική δράση αυτή την εβδομάδα, και ο οποίος δήλωσε ότι οι προπονήσεις που έκανε με τον Leonard αυτό το διάστημα του δημιούργησαν την εντύπωση ότι σε 2-3 βδομάδες θα είναι πίσω στα παρκέ. Ίδομεν.

Ο Rondae Hollis-Jefferson, εκτός από μεγάλη αδυναμία μου, το οποίο δεν σας ενδιαφέρει, είναι και επίσημα πλέον τραυματίας, το οποίο πιθανόν να σας ενδιαφέρει. Θα χάσει σίγουρα το πρώτο παιχνίδι της βδομάδας, λόγω χτυπήματος στον αστράγαλο, και η συνέχεια θα φανεί μέσα στην βδομάδα. Δεν φαίνεται κάτι πολύ σοβαρό, αλλά η παρουσία του στις weekly λίγκες για αυτό το match-up μάλλον δεν μοιάζει λογική απόφαση. Με δεδομένο ότι και ο Allen Crabbe έχασε το παιχνίδι της Κυριακής και είναι αμφίβολος για την Δευτέρα, μήπως να δοκιμάζαμε τον Joe Harris για βασική δεκάδα στις βαθιές λίγκες; Εγώ θα το κάνω.

Ο Kemba Walker κουβαλάει έναν ψιλοτραυματισμό, αλλά με δεδομένο ότι το πρώτο παιχνίδι των Hornets είναι την Τετάρτη, πιθανότατα δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.

Την Πέμπτη οι Bulls ταξιδεύουν στο Denver, και αυτό ακούγεται ότι θα είναι το παιχνίδι της επιστροφής του Nikola Mirotic στην αγωνιστική δράση. Αν σε κάποια λίγκα έχει ξεχαστεί κάτω, ας αποκτηθεί, και βλέπουμε αν θα μπορέσει να κλέψει χρόνο από Markannen και Portis.

Πιθανή η επιστροφή του Jeff Teague αυτή την Τρίτη, όχι τόσο βέβαιη ωστόσο.

Tόσο ο Steph Curry όσο και ο Kevin Durant θα μείνουν πιθανότατα εκτός του παιχνιδιού της Δευτέρας κόντρα στους Kings.

ΝΑ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΘΩ????!!!??

Ο κανόνας λέει ότι όταν ένας παίκτης σου τραυματίζεται, μία μικρή δόση πανικού σε διαπερνά. Όταν ένας παίκτης σου χάνει τη χρονιά λόγω τραυματισμού, νομίζω ότι ο άμεσος πανικός δίνει τη θέση του σε μία βαθιά απογοήτευση, και μια αυτοθυματοποίηση, όπου ρίχνεις κατάρες στα θεία για την κακή σου τύχη. Αν ένας παίκτης σου αποφασίσει στην μέση της χρονιάς να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ε ναι, αυτός είναι ένας καλός λόγος για να τραβάς τα μαλλιά σου. Περιμένουμε να δούμε τι θα αποφασίσει ο Derrick Rose, ο οποίος στον εβδομηκοστό έκτο τραυματισμό της καριέρας του άρχισε να σκέφτεται ότι ίσως δεν έχει νόημα όλο αυτό, και ότι ίσως είναι προτιμότερο να παρακολουθεί μπάσκετ από την τηλεόραση, αντί να περνάει όλο του τον χρόνο σε κέντρα αποκατάστασης. Το τι θα κάνει παραμένει άγνωστο, ώστόσο το κολοσσιαίο συμβόλαιο του με την Adidas ίσως παίξει καταλυτικό ρόλο στο να επανέλθει κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά. Ως τότε, θα παραμείνει στην οικεία για αυτόν θέση της Injury Reserve στις ομάδες μας, και υπομονή, τόσο γι’ αυτόν, όσο και για εμάς.

“Πούλα και φύγαμε για Βραζιλία”

Ξεφεύγουμε λίγο από το fantasy, αλλά για άλλη μια φορά εκμεταλλευόμαστε αυτόν εδώ τον χώρο για να φωνάξουμε “Free Jahlil”. Έχουμε εκφράσει πολλές φορές την στήριξη μας στον center των Sixers και τον αποτροπιασμό μας για την συμπεριφορά που του επεφύλαξαν φέτος οι Πατήρ και Υιός Collangelo. Πλέον έχουμε άλλο ένα δεδομένο στην όλη ιστορία, καθώς ο disturbingly έγκριτος Adrian Wojnarowski μετέδωσε ότι πλέον η τιμή του Jahlil Okafor έχει πέσει στο ιστορικό χαμηλό αντίτιμο του ενός second round pick. Έχουμε ήδη εξηγήσει στο παρελθόν το πως η μη ανανέωση του συμβολαίου του για άλλον έναν χρόνο γκρέμισε την ανταλλακτική του αξία, ωστόσο πλέον, και έχοντας γνώση του τι ζητάνε οι Sixers, έγκειται στην εκτίμηση του καθενός από εμάς να αποφασίσουμε το αν θεωρούμε πιθανό να δώσει κάποια ομάδα ένα second round pick για να τον νοικιάσει για λίγους μήνες, ποντάροντας στο ότι θα θελήσει να ξαναυπογράψει μαζί τους το καλοκαίρι.  Αν πιστεύετε ότι κάποια ομάδα θα προβεί στην ενοικίαση, κυνηγήστε τον, είναι δεδομένο ότι οπουδήποτε και να πάει θα παίζει καλύτερα από το απόλυτο μηδέν το οποίο προσφέρει στην Philadelphia. Αν πιστεύετε ότι καμία ομάδα δεν θα ρισκάρει να δώσει ακόμα και ένα τόσο χαμηλής αξίας asset για κάτι εντελώς αβέβαιο στο μέλλον, τότε είστε κυνικοί και δεν θέλω να σας κάνω παρέα. Νιώθω σίγουρος ότι κάποια ομάδα θα κάνει την (φαινομενικά) βλακεία να δώσει το pick που ζητάνε οι Sixers και να παίξει με τις πιθανότητες να τον κρατήσει και μετά το καλοκαίρι, αν και, την ίδια στιγμή, επίσης πιστεύω ότι δεν θα είναι καθόλου βλακεία, και θα τους αποδώσει καρπούς long term. Μπορεί βέβαια να λέω εγώ βλακείες. Τσιμπήστε τον πάντως αν τον βρείτε διαθέσιμο.

Πολύς κόσμος έχει ενθουσιαστεί με τον κοντορεβυθούλη καταφερτζή των Raptors, που εκμεταλλευόμενος τον τραυματισμό του Delon Wright, μπήκε στο σκληρό rotation της ομάδας και δείχνει να έχει καπαρώσει έναν σημαντικό ρόλο στην λειτουργία της. Ο Fred Van Vleet, περί ου ο λόγος, κάνει καλές εμφανίσεις και έχει εκτοξεύσει τις μετοχές του, πράγμα όχι ιδιαίτερα δύσκολο με δεδομένο ότι αυτές βρίσκονταν στο μηδέν, και αρκετοί από εσάς προλάβατε και τον κάνατε παίκτη σας. Ε, λοιπόν δώστε τον τώρα. Όσο προλαβαίνετε. Ο Van Vleet είναι συγκινητικός και σίγουρα απολαυστικός στο αισθητικό κομμάτι, κάτι το οποίο μπορεί να σας διευκολύνει να βρείτε κάτι καλό σε αντάλλαγμα. Όσο ωραίος και αν είναι το επί χρόνια έτερο ήμισυ του Ron Baker στο Wichita State, ο Delon Wright είναι πιο ολοκληρωμένος παίκτης, που μπορεί να προσφέρει σε περισσότερους τομείς του παιχνιδιού, και όσο η χρονιά θα πλησιάζει προς την ολοκλήρωση της και οι αγώνες θα κρισιμεύουν, έχω την αίσθηση ότι o Casey θα εμπιστευτεί την πιο σίγουρη λύση του Wright, οδηγώντας τον Van Vleet σε σποραδικά επτάλεπτα. Φυσικά μπορεί να κάνω και οικτρά λάθος, αλλά σε κάθε περίπτωση η απόφαση είναι δική σας. Η παρούσα ανάλυση αντεστραμμένη οδηγεί και στο εύλογο συμπέρασμα να καπαρώσετε τώρα τον Wright που μπορεί να πετάχτηκε στις βαθιές λίγκες από βιαστικούς managers.

Thinking Ahead

Το σχήμα με τον Norman Powell να έρχεται από τον πάγκο, όπως αυτό προέκυψε μετά την σύντομη απουσία του από τα παρκέ λόγω τραυματισμού, φαίνεται να αποδίδει καλύτερα για τους Καναδούς. Ο Powell, από την στιγμή που επέστρεψε, έχει τρία καλά παιχνίδια και φαίνεται να χτίζει ένα καλό μομέντουμ, το οποίο λογικά θα τον οδηγήσει πίσω στην αρχική πεντάδα, με τον φέρελπι O.G. Anunoby να έρχεται ξανά από τον πάγκο. Το θέμα είναι πως αυτή η αλλαγή θα επηρεάσει τον Powell, ο οποίος πολλές φορές στην αρχή της χρονιάς έδειχνε να ασφυκτιά παίζοντας στο πλάι του DeRozan, o οποίος όταν βρίσκεται μέσα στο παρκέ μονοπωλεί τις επιθέσεις, με ένα usage rate που ξεπερνά το 30%. To σημαντικό με τον Powell είναι ότι επιτέλους δείχνει να έχει βρει το σουτ του, αυτό που τον χαρακτήρισε στην πρώτη του χρονιά στο ΝΒΑ, και πυροβολάει πλέον με ευστοχία. Ο O.G. είναι συγκλονιστικός rookie, και παίζει υπερβολικά ώριμα, αλλά ο Powell μπορεί να βοηθήσει περισσότερο τους Raptors και -λογικά- θα συνεχίσει να κινείται στα σίγουρα 30 λεπτά. Αν συνυπολογίσουμε το ότι δίνει περίπου δύο κλεψίματα ανά παιχνίδι, μοιάζει μάλλον αυτονόητη η απόφαση να κυνηγηθεί, χωρίς όμως να σταματήσουμε να ποντάρουμε στον μικρό.

Μελετώντας το top-20 των παικτών του ΝΒΑ, στο usage rate, υπήρχε ένα όνομα το οποίο μου προκάλεσε τεράστια εντύπωση, καθώς δεν περίμενα με τίποτα να δω εκεί πέρα. Ο Jordan Clarkson βρίσκεται στο #18, με ποσοστό 28,9%. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο Clarkson αποφασίζει για την κατάληξη του 30% των επιθέσεων των Lakers όσο αυτός βρίσκεται στο παρκέ. Ο λόγος για τον οποίο ο παίκτης αυτός βρίσκεται τόσο ψηλά στην κατηγορία αυτή είναι ο μικρός χρόνος συμμετοχής -σχετικά με τους υπολοίπους stars των Lakers-, κάτι το οποίο τον ευνοεί να μεγαλώσει το ποσοστό. Το γεγονός, όμως, είναι ότι στα λεπτά που ο Clarkson βρίσκεται στο παρκέ, παίρνει τις αποφάσεις μεταφράζεται σε νούμερα. Είναι πολύ εύστοχος, με 53,5% efg, πίσω μόνο από Randle και Kuzma. Το σημείο-κλειδί ωστόσο είναι ότι στον σχετικά περιορισμένο χρόνο που έχει, σίγουρα θα περάσει κάποια διαστήματα στα οποία θα κάνει συνεχόμενα κακά παιχνίδια, όντας άστοχος. Εκεί ακριβώς, λόγω των προαναφερθέντων, θα χτυπήσει πολύ πιο άσχημα στο μάτι, καθιστώντας τον ενδεχόμενη πηγή απογοήτευσης για τον manager του. Εκεί λοιπόν, όταν έρθει αυτή η ώρα, χτυπήστε μανιασμένα και πάρτε τον. Πρόκειται για μία από τις καλύτερες λύσεις για όποιον ενδιαφέρεται για ενίσχυση στο επιθετικό κομμάτι, και υπό προυποθέσεις, μπορεί να έρθει αρκετά φτηνά.

The following two tabs change content below.

Dimitris Mantzoukas

Ούτε ο ίδιος δεν θυμάται πως το όνομα του είναι Δημήτρης. Περνάει τις μέρες του στο γραφείο κάνοντας τον δικηγόρο, αντι όμως να γράφει δικόγραφα γράφει στο Ball Hog. Λατρεύει τους Magic από μικρός και κάποτε πίστευε ότι ο Penny Hardaway ήταν ο επόμενος Michael Jordan, (πράγμα που πιστεύει και τώρα, αλλά ντρέπεται να το πει, εκτός αν πιει αρκετά τσίπουρα χωρίς γλυκάνισο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μάθει στον Ραδικόπουλο πως έτσι πίνεται το σωστό τσίπουρο). Στοίχημά του να γράψει ολόκληρο άρθρο σε μία μόνο πρόταση ώστε να σπάσει τα νεύρα των editors του Ball Hog, που του κόβουν διαρκώς τις προτάσεις σε μικρότερες. Ως γνήσιος Μήτσος, συμμετέχει σε έναν άτυπο διαγωνισμό με τον Μαυράκη για τον τίτλο του πιο ασυνεπή συντάκτη.
  • ellinas_donk

    Μου προταθηκε ανταλλαγη να παρω melo teague και randle για PG13 και reggie jackson σε 12αρα point league. Απο τη μια μου αρεσει το deal αλλα απο την αλλη προβληματιζομαι να δωσω εναν σταρ του βεληνεκους του PG13 για αυτους τους παικτες. Any thoughts??