Το Σταυροδρόμι των Knicks

Posted on Jan 5 2018 - 12:30pm by Gus Chr

Την ώρα που γράφονται αυτές εδώ οι γραμμές, και αφού όλοι μας στα Hogquarters έχουμε σκάσει από το φαγητό και τα μελομακάρονα -ένεκα των ημερών, οι Knicks έχουν ρεκόρ 18-20, βρίσκονται στην 10η θέση της Ανατολής και ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Γίνεται; Κι όμως γίνεται!

Χριστούγεννα (και εννοούμε γενικά την εποχή). Περίοδος που οι περισσότεροι έχουν λίγο καλύτερη διάθεση, που ετοιμάζονται να φάνε σαν να μην υπάρχει αύριο, και που τα οικογενειακά τραπέζια ξεκινούν με χαρές, αγκαλιές και φιλιά, για να καταλήξουν σε ομηρικούς τσακωμούς από μια ατάκα που είπε ο “κουλ θείος του σογιού”. Στη Νέα Υόρκη τα πράγματα δείχνουν πως δεν θα καταλήξουν σε ομηρικούς τσακωμούς, ίσα – ίσα. Όταν σκεφτόμαστε τους Knicks μας έρχεται στο μυαλό ένας οργανισμός που σίγουρα δεν θα πάρει βραβείο για το πως “τρέχει”1)Είμαστε επιεικείς λόγω ημερών…. Τα έχουν δώσει τα δικαιώματά τους, άλλωστε. Ωστόσο, το ενθαρρυντικό γεγονός είναι πως αυτά τα δικαιώματα έχουν αρχίσει να τα αναιρούν, σε πρώτη φάση, αφού αποφάσισαν να απομακρύνουν τόσο τον Phil Jackson, όσο και τον Carmelo Anthony, βάζοντας τέλος σε δύο σχέσεις που στην πράξη αποτελούσαν “βαρίδια” για το franchise. Και ενώ προφανώς δεν υπάρχει κάποιο μαγικό ραβδάκι για να μετατρέψει τους Knicks σε super team μέσα σε μια νύχτα, τα αποτελέσματα σε αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό επίπεδο είναι ενθαρρυντικά.

Jeff in Charge – The Ntilikina Case

Αυτό ίσως είναι και το πιο σημαντικό κεφάλαιο απ’ όλα: Το ότι ο Jeff Hornacek είναι -επιτέλους- επικεφαλής του αγωνιστικούς πλάνου, χωρίς να έχει κανέναν να αναπνέει στο σβέρκο του ή να μπαίνει στις προπονήσεις και να κάνει τα δικά του. Oι Knicks φέτος έχουν δείξει ένα σαφώς βελτιωμένο πρόσωπο, που μερικοί φίλοι της ομάδας ήδη θέλουν από την διοίκηση να τον ανανεώσει:

Οk, προφανώς και υπάρχει και δόση υπερβολής σε αυτό το 16% του “Extend him”, όμως το πραγματικά εντυπωσιακό είναι το 78% που πιστεύει πως ο Hornacek κάνει καλή δουλειά. Και πως να μην κάνει όταν έφυγε η “αγγαρεία” της απαρχαιωμένης τριγωνικής επίθεσης. Ναι ξέρουμε, “η τριγωνική έχει 150 παραλλαγές” και “αν έχεις σωστούς παίχτες” και “αν”, και “αν”. Kαι “αν βρισκόμασταν στα ’90s” ίσως όλα να ήταν μέλι-γάλα. Σε ένα περιβάλλον, όμως, που οι επιταγές του σύγχρονου μπάσκετ βρίσκονται στο pace & space και που πλέον ο αιφνιδιασμός καταντάει να μην νοείται χωρίς τρίποντο (γιατί είναι αμαρκάριστο, ελεύθερον σουτ, και μετράει για έναν πόντο παραπάνω), το “με το στανιό τριγωνική” δεν γίνεται. Πέρα από την εικόνα των Knicks πάνω στο παρκέ που αποπνέει “υγεία”, σιγά-σιγά τα νούμερα αρχίζουν και λένε την δική τους αλήθεια: Προς το παρόν το Offensive Rating τους βρίσκεται σε καλύτερη θέση από πέρυσι2)15οι έναντι 17οι, η άμυνά τους είναι πολύ καλύτερη από πέρυσι3)12οι έναντι 23οι, ενώ υπάρχει πολύ καλύτερος καταμερισμός προσπαθειών σε σχέση με πέρυσι.

Σε σύγκριση με το περσινό ρόστερ, οι Knicks διαθέτουν λιγότερο μπασκετικό ταλέντο, ωστόσο βρίσκονται πολύ πιο κοντά στα ζητούμενα της εποχής: Αθλητικοί παίχτες, που τρέχουν στο γήπεδο και μπορούν να απειλήσουν από απόσταση. Τα credits που πρέπει να δοθούν στον Hornacek μέχρι στιγμής είναι πολλά, με την απελευθέρωση των παιχτών του στο επιθετικό κομμάτι να είναι ίσως το σημαντικότερο όλων. Εξαιτίας αυτής της απελευθέρωσης, οι Kristaps Porzingis και Tim Hardaway Jr. σημειώνουν υψηλό πόντων καριέρας μέχρι τώρα, ενώ οι Courtney Lee, Michael Beasley και Jarrett Jack μοιάζουν αναγεννημένοι. Για τον Kyle O’Quinn δε, ούτε λόγος, τη σχετική λατρεία μας την ξέρετε. Ωστόσο, εκεί που βρίσκεται το πραγματικό στοίχημα του Hornacek (και των Knicks γενικότερα), είναι πάνω στον Frank Ntilikina. Για να μην το παίξω έξυπνος και μετά-Χριστό προφήτης, ήμουν από αυτούς που δεν πίστευε πως ο Ntilikina θα κάνει αίσθηση στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Η μέχρι τώρα πορεία του διαψεύδει όλους εκείνους -μαζί τους κι εμένα- που πίστευαν κάτι ανάλογο.

Δεν είναι ότι ο νεαρός Γάλλος “βγάζει μάτια” μέχρι στιγμής, αλλά το γεγονός ότι υπάρχουν παιχνίδια που σε αναγκάζει να τρίβεις τα μάτια σου με την απόδοσή του, όπως, για παράδειγμα, η statline των εννιά πόντων, 11 assists, τρίων rebounds, τρίων κλεψιμάτων, και ένός (μόλις!) λάθους σε 31 λεπτά συμμετοχής κόντρα στους Spurs. Κι αν αναρωτιέστε πόσο ξεχωριστή είναι η επίδοση των 11 assists και του ενός λάθους, ιδού:

Για την άμυνα ούτε λόγος, με τα χέρια του Γάλλου να συγκρίνονται μόνο με κάβουρες4)Τα εργαλεία. που ετοιμάζονται να λιώσουν τους αντιπάλους. Είναι σαφές από την μέχρι τώρα εικόνα του, πως ο Ntilikina έχει έμφυτο το γονίδιο του floor general και αυτό είναι κάτι που φαίνεται ακόμα και όταν παίζει μαζί με τον πολύ πιο έμπειρο Jack στην πεντάδα των Knicks. Ναι μεν μπορεί να υποπέσει πολύ πιο εύκολα στο λάθος λόγω της απειρίας του, όμως πηγάζει πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση, επιδίδεται σε drives που κάνουν την άμυνα να μετακινείται, και έχει πολύ καλύτερο court vision. Η πορεία του Hornacek στο Phoenix έδειξε πως προτιμά το γρήγορο μπάσκετ, και η τοποθέτηση του Ntilikina στην βασική πεντάδα είναι θέμα χρόνου.

Enes The Menace

Προσπαθώ να βρω εδώ και λίγη ώρα μια μικρή εισαγωγή για τον Enes Kanter. Δεν βρίσκω, οπότε θα το πω χωρίς περιστροφές: Ο Kanter είναι η καλύτερη προσθήκη των Knicks μετά τον Porzingis. Από το 2011, όταν και επιλέχθηκε στο #3 του draft, ο Τούρκος center είναι μια κινούμενη μηχανή του double-double. Για να βουτήξουμε πιο βαθιά σε νούμερα, ο Kanter αυτή τη στιγμή πετυχαίνει 13,4 πόντους μ.ο., μαζεύει 10 rebounds -εκ των οποίων τα 3,6 είναι επιθετικά-, σουτάρει με το εκπληκτικό 59,8% εντός πεδιάς, και έχει 88,2% από τη γραμμή των βολών5)Πηγή: basketball-reference.com. Αν κάνουμε τον κόπο να δούμε και τα στατιστικά του ανά 36 λεπτά, εκεί είναι που ζαλιζόμαστε, καθώς τα νούμερα φτάνουν στο 19,3/14,3, ενώ το Win Share του φτάνει στο 3,9, που είναι και το μεγαλύτερο στην ομάδα. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς, λοιπόν, πως η παρουσία του Kanter στην βασική πεντάδα των Knicks είναι σχεδόν επιβεβλημένη. Εμφανίσεις όπως αυτή κόντρα στους Sixers ανήμερα των Χριστουγέννων, κάνουν την παρουσία του 25χρονου ακόμα πιο μυθική:

Παράλληλα, οι φίλοι της Νέας Υόρκης, λατρεύουν τον Kanter και για τις εξωαγωνιστικές του αντιδράσεις, όταν και έδωσε πληρωμένη απάντηση στον LeBron James, όσον αφορά την περίπτωση του Dennis Smith Jr.:

Επιπλέον δεν μασάει να πάει face2face με τον καλύτερο παίχτη της λίγκας (και arguably τον καλύτερο όλων των εποχών) για ένα trash talk:

Όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα ενός παίχτη που δουλεύει σκληρά, αποδίδει, θα κάνει τα πάντα για να βγει μπροστά για την ομάδα του και να καλύψει τους συμπαίκτες του. Mε τους φίλους των Knicks να έχουν δει Patrick Ewing, Charles Oakley, Anthony Mason, John Starks και Xavier McDaniel, τέτοιου είδους αντιδράσεις κάνουν τον Kanter να παίρνει θέση δίπλα σε αυτούς και τον μετατρέπουν στην “ψυχή” του franchise.

Beyond This Season

Όπως αναφέρθηκε στην αρχή, σαφώς και τα πράγματα δεν αλλάζουν για τους Knicks μέσα σε μια νύχτα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, όμως, ότι οι παίχτες του Hornacek δείχνουν να κινούνται πολύ πιο άνετα και ελεύθερα πάνω στο παρκέ από την αρχή της χρονιάς και αυτό είναι ένα πραγματικό κέρδος, σε συνδυασμό με την περαιτέρω ωρίμανση κάποιων εξ αυτών. Μπορεί τα playoffs να βρίσκονται εντός βολής, όμως η διαδικασία του να ωριμάσει ο Ntilikina είναι πολύ πιο σημαντική από μία ακόμα χαμένη χρονιά ή μία post season που θα επιφέρει χαρές μεν, αλλά ενδεχομένως πρόσκαιρες. Σε πιο πρακτικά ζητήματα, το πολύ σημαντικό για τους Knicks είναι πως έχουν στα χέρια τους όλα τα picks τους για τον πρώτο γύρο, για τα επόμενα χρόνια, γεγονός που θα τους βοηθήσει να χτίσουν ένα νεανικό σύνολο που θα μεγαλώσει μαζί. Εκτός κι αν παρουσιάσουν και πάλι αυτοκτονικές τάσεις.

Παράλληλα, αξίζει να αναφέρουμε πως δεν διαθέτουν κανένα δικό τους pick β’ γύρου μέχρι και το 20216)Πηγή: basketball.realgm.com, ωστόσο αυτό εξισορροπείται αρκετά με το γεγονός ότι έχουν φέτος στα χέρια τους το pick του Chicago και για το 2019 του Orlando. Ακόμα και τα picks του β’ γύρου, λοιπόν, έχουν αξία, εφόσον Bulls και Magic συνεχίσουν να βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις και την επόμενη σεζόν. Στο μέτωπο των picks λοιπόν, όλα καλά. Τι γίνεται όμως με το salary cap; Αυτό μάλλον είναι μια πληγωμένη ιστορία για τους Knicks, ή τουλάχιστον έτσι μας φαίνεται εμάς που το βλέπουμε από απόσταση. Οι Knicks ήδη βρίσκονται πέντε εκατομμύρια πάνω από το φετινό cap και με τα τωρινά δεδομένα θα μπουν στη σεζόν 2018-19 με το cap τους να βρίσκεται στα $ 95,3 εκατομμύρια7)Πηγή: spotrac.com. Πιο συγκεκριμένα τελειώνουν τα συμβόλαια των Doug McDermott (Restricted Free Agent), Beasley, Jack και Ramon Sessions (Unrestricyed Free Agents), ενώ οι Kanter, O’Quinn και Ron Baker θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα ενεργοποιήσουν το “Player Option” για τις δικές τους περιπτώσεις. Δεν έχουν κανένα λόγο βέβαια να μην το κάνουν.

Το πραγματικά μεγάλο βάρος των Knicks βρίσκεται στο συμβόλαιο του Joakim Noah, ο οποίος μέχρι και την σεζόν 2018-19 θα λάβει $  55,6 εκατ., περιορίζοντας σημαντικά τις κινήσεις των Knicks για το κυνήγι στη free agency, τουλάχιστον για το φετινό καλοκαίρι. Για να μη μένουμε βέβαια μόνο στον Noah, το ίδιο ισχύει και για τις περιπτώσεις των Hardaway και Lee, αφού ο πρώτος υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο αξίας $ 70 εκατ. και ο δεύτερος επίσης τετραετές αξίας $ 40 εκατ. Κι αν στην περίπτωση του Hardaway θα ήθελε κανείς να πει “χαλάλι τα λεφτά”, το γεγονός ότι προϋπήρχε στη θέση ο Lee και τα $ 40 μύριά του, τα -εντελώς- πεταμένα λεφτά στον Noah και καμία απολύτως ενεργή αγορά για τον ίδιον για να ανέβει η τιμή του συμβολαίου του στα $ 70 εκατ. σε κάνει να έχεις δεύτερες και τρίτες σκέψεις (μέχρι εν τέλει να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο για το ακατανόητο της μακροχρόνιας δέσμευσης του cap σε αυτά τα τρία συμβόλαια…). Και αυτό γιατί οι Knicks με αυτά τα συμβόλαια χάνουν κάθε  οικονομική δυνατότητα -ή “ροστερική”- να κυνηγήσουν κάποιο μεγάλο όνομα το ερχόμενο καλοκαίρι, τύπου LeBron James ή Paul George. Αναγκαστικά, όμως, σχεδόν θα πρέπει να κυνηγήσουν περιπτώσεις όπως του Lou Williams, που μένει ελεύθερος, περιπτώσεις που για ομάδα που έχει πρόβλημα στο σκοράρισμα είναι ιδανικές. Αν πάρουμε σαν δεδομένο πως οι Knicks έχουν το cap τους στα $ 95,3 εκατομμύρια που είπαμε πιο πάνω και ο Williams πάρει εκ νέου το φετινό του συμβόλαιο που φτάνει στα επτά εκατομμύρια, τότε η Νέα Υόρκη θα βρίσκεται τρία εκατομμύρια πάνω από το cap που εκτιμάται πως θα φτάσει τα $ 99 εκατομμύρια για την σεζόν ’18-’19.

Και εδώ είναι το ερώτημα που ανακύπτει. Με ένα συμπαθητικό ως μέτριο ρόστερ, με σωστή αγωνιστική φιλοσοφία, τα picks σου στην κατοχή σου, και με έναν unicorn στο πρόσωπο του Porzingis, τι κάνεις; Τα “κακά” συμβόλαια εμποδίζουν την εκτόξευση προς την στρατόσφαιρα, αλλά πόσο θα μπορέσει να περιμένει ο Porzingis στη μετριότητα; Εκμεταλλεύεσαι τα picks σου tankάροντας μία με δύο σεζόν ακόμα, ή προσπαθείς να τα κάνεις το αμπαλάζ περιτυλήγματος του Noah; Σε αυτό το σταυροδρόμι βρίσκονται πλέον οι Knicks, με ένα παρελθόν βεβαρυμένο από αποφάσεις που δεν θα μας έκαναν εύκολα να αισιοδοξούμε για αυτούς, αλλά και με έναν ανανεωμένο αέρα, αγωνιστικά και διοικητικά φέτος, που μας κάνει ενδόμυχα να αναρωτιόμαστε “ρε λες αυτή τη φορά να τα καταφέρουν να μην τα κάνουν χάλια;”.

The following two tabs change content below.

Gus Chr

Κώστα το λένε το παιδί, αλλά γυρνάει σπανίως όταν τον αποκαλούν με το κανονικό του όνομα. Φανατικός του twitter, λάτρης των guards και, όσο και αν δεν το παραδέχεται, κυρίως αυτών που ανήκουν στην κατηγορία “Vernon Maxwell”. Θα ήθελε να έχει διαρκείας στο Anfield, αλλά αφού δεν του έκατσε, έπιασε στασίδι στο Ball Hog. Εδώ θα τον βρείτε στην regular αρθρογραφία, λόγω του ένοχου παρελθόντος του με την αθλητική δημοσιογραφία.

   [ + ]

1. Είμαστε επιεικείς λόγω ημερών…
2. 15οι έναντι 17οι
3. 12οι έναντι 23οι
4. Τα εργαλεία.
5. Πηγή: basketball-reference.com
6. Πηγή: basketball.realgm.com
7. Πηγή: spotrac.com
  • themiss

    Εγώ πάντως βλέπω προφανή την επιλογή του tanking μέχρι το καλοκαίρι του ’19 και το ξεφόρτωμα του Noah. Πρέπει εν τω μεταξύ η μπάλα να είναι στα χέρια του Porzingis και Ntilikina ώστε το 19-20 να μπορούν να κουβαλήσουν την ομάδα με 2-3 καλά pick και ένα ακριβό free agent, σε 2-3 γύρους στα playoff.

  • Χάρης Κορλεόνης

    Πού είστε ρε παιδιά;;;