Η εργατιά του NBA – Jon Leuer

Posted on Aug 30 2016 - 12:18pm by Giannis Chatsios
Άδεια και δίπλωμα

Ο Jon Leuer είναι το καμάρι του Long Lake της Minnesota, μιας μικρής παραλίμνιας πόλης/χωριού/οικισμού των κάτι λιγότερο των 2.000 κατοίκων. Πιστό στην παράδοση της περιοχής να βγάζει ψηλούς ανθρώπους -λόγω της καταγωγής αυτών από βόρεια Ευρώπη-, το Long Lake έβγαλε τον Jon, που είναι κοντά στο 2,10, και εύκολα θυμόμαστε εδώ τα αδέρφια του Marshall από το HIMYM, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Ωστόσο ο φίλος Jonny δεν ήταν πάντοτε ντερέκι. Ξεκίνησε το high school ως guard, μέχρι να βρει αυτό που δεν βρήκαμε εμείς και μείναμε στο 1,80 από την αρχή της εφηβείας, πετώντας ξαφνικά μπόι για να γίνει ένας πανύψηλος τύπος με καλό χειρισμό της μπάλας και σουτ (βλ. παρακάτω).

Nickname: Johny Badger

Και πώς βρέθηκε στα μέρη μας;

Μη θέλοντας να απομακρυνθεί και πολύ από τα παρθένα δάση και τις μυστηριώδεις λίμνες του βόρειου midwest, πήγε στο κολέγιο του Wisconsin, από όπου και το κωμικοτραγικό προσωνύμιο Jonny Badger. Εκεί ακολούθησε την trademarked καριέρα λευκού ψηλού που δεν ήταν από τα top recruits στο high school: πρώτη σεζόν μεταξύ πάγκου και εξέδρας, με λίγα παιχνίδια και ακόμη λιγότερους πόντους, σταδιακή άνοδος της εμπιστοσύνης του προπονητή την δεύτερη, μερικά starts με συνεισφορά σε σκορ και rebounds χωρίς εξάρσεις, junior season καθιέρωσης ως starter και ακονίσματος των ικανοτήτων του και senior season για να πάρει το πτυχίο του, αλλά και να peakάρει τους μέσους όρους με 18 πόντους/7 rebounds και splits 47/37/84.

Παρά τον εξαιρετικό συνδυασμό shooting, ύψους, αθλητικών προσόντων και μιας πρέζας ball handling που έφερνε στο τραπέζι, ο συνδυασμός του σχεδόν ρατσιστικά λευκού δέρματος του και της ηλικίας του τον έφερε εκτός πρώτου γύρου, στα χέρια των -big surprise- Milwaukee Bucks, με το #40 pick του draft του 2011. Αφού, ελέω lock-out, έκανε ένα σύντομο homage στα γερμανικά φύλα που λέγαμε, παίζοντας για λίγο στους SkyLiners της Φρανκφούρτης, επέστρεψε στο Wisconsin για να βρεθεί υπό τις οδηγίες του θεριστή της νιότης και του μπρίου Scott Skiles1)Ο έτερος rookie που πέρασε από το δρεπάνι του ήταν ο Tobias Harris, και η μοίρα τους έφερε και πάλι μαζί στο Detroit αυτή τη φορά.. Αν και έπαιξε 46 παιχνίδια και ήταν αποδοτικός στα λεπτά που αγωνιζόταν, δεν πήρε περισσότερες ευκαιρίες. Αντ’ αυτών πήρε πόδι το καλοκαίρι.

Επόμενος σταθμός του, για να μην ξεχνιόμαστε με τις κρύες και -κατά τα NBAικά λεγόμενα- βαρετές πόλεις του midwest, μετακόμισε στο Cleveland, εκείνα τα κρύα και αραχνιασμένα χρόνια που ο μεσσίας του Ohio ζούσε στην ασωτία της south beach2)Season 2012/13: Tristan Thompson 82 starts, Alonzo Gee 82 starts, Tyler Zeller 55 starts, Dion Waiters 48 starts, Jeremy Pargo 11 starts.. Δεν μακροημέρευσε (εννέα παιχνίδια) και πήρε τα ταλέντα του νοτιότερα, στο Tennesse και το Memphis, όπου αυτό που δεν πήρε, σε δυόμισι χρόνια, ήταν χρόνος συμμετοχής. Παρά την μονίμως θετική εικόνα του, και τα σποραδικά εξαιρετικά παιχνίδια -κατά κύριο λόγο- έμενε θαμμένος πίσω από το σήμα κατατεθέν του μπάσκετ του Memphis, το δίδυμο Randolph-Gasol. Στις δύο διαδοχικές full seasons που έμεινε εκεί είχε τον ίδιο μέσο όρο λεπτών, 13,1, τα ψίχουλα της πίτας που περίσσευε από το ως άνω δίδυμο.

Όπως οι Βραζιλιάνοι, συνηθισμένοι στον καυτό ήλιο, μετακομίζουν στη Ρωσία για να βρουν “τη γη της επαγγελίας” (aka τα φράγκα) στο ποδόσφαιρο, με αντίστοιχο τρόπο ο -συνηθισμένος στις παγωνιές- Jon έψαξε τη δική του σωτηρία δια μέσου της ερήμου και της Arizona. Ο ήλιος της ερήμου μπορεί να έκαψε το μισό ρόστερ των Suns3)Κάτι δεν πάει καλά με τους εκεί σαμάνους τώρα τελευταία…, αλλά έδωσε την ευκαιρία στον Leuer να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες σε ένα ούτως ή άλλως αδύνατο ρόστερ. Έγραψε carreer highs στις περισσότερες στατιστικές κατηγορίες, έδειξε να παίζει καλύτερα με τα extra λεπτά, ακόμα και απέναντι σε βασικούς με αποτέλεσμα να πληρωθεί αδρά το καλοκαίρι του 2016.

$ 42 εκατ. για τέσσερα χρόνια λοιπόν, και πίσω στο upper midwest και το Michigan για να κάνει καρέ πολιτειών.

jon leuer map

Φάε μια τυρόπιτα και θα με θυμηθείς

Μάλλον θυμίζει ένα κράμα Goran Dragic και Timofey Mozgov.

Παράλληλα, ίσως θυμίζει και αυτόν τον φίλο του ξαδέρφου σου από το χωριό που μπορεί να διατήρησε στην εφηβεία την παιδική του φάτσα, αλλά τώρα αυτό το κεφάλι είναι στοιβαγμένο 15 πόντους ψηλότερα από σένα και τα χέρια του σαν κουπιά, και, ο αναθεματισμένος, τελικά ξέρει και μπάσκετ, με αποτέλεσμα να σε τεντώνει για πρωινό σε κάθε επίσκεψη στο γήπεδο του χωριού.

Αγωνιστικά είναι δύσκολο να βρεθεί κάτι αντίστοιχο. Για τους φίλους και του ελληνικού μπάσκετ, κάτι σαν τον Mike Wilkinson με την κοψιά του Ryan Stack.

Και τί μέρος του λόγου είναι;

Ο Jon Leuer έχει την ευχή και την κατάρα να ανήκει στην κατηγορία των “jack of all trades, master of none” παικτών, με την ατυχία να είναι ταυτόχρονα κάπως αντιτουριστικός. O τέως Wisconsin Badger δεν είναι απλά ένας ψηλός λευκός floor spacer, παρότι πιθανότητα τον έχεις στο μυαλό σου ως τέτοιον, αν τον έχεις στο μυαλό σου γενικά. Στην πραγματικότητα είναι ένας τεχνικά άρτιος παίκτης, με συμπαθητικά αθλητικά προσόντα. Κι αν νομίζετε ότι ο Stan Van Gundy τον λιγουρεύτηκε και του πρόσφερε $ 42 μύρια για τέσσερα χρόνια για το 38% που έχει στην καριέρα του από τα 7,254)Κυρίως από την κορυφή. Ο Leuer λατρεύει να ευθυγραμμίζεται με το καλάθι στην κορυφή της ρακέτας και να περιμένει kick-out, σαν ένας άχρωμος Nowitzki με λιγότερη καμπύλη στο σουτ., αυτό είναι η μισή αλήθεια.

Ο Leuer και τα γοργά του πόδια μπορούν να δώσουν έναν πολύ ενδιαφέροντα pick and roll partner για τον Ish Smith στο Detroit, σε ένα δίδυμο από τον πάγκο που δεν θα χάσετε αν έχετε στο νου σας, τόσο φαντασιακά, όσο και ως τηλεθεατές. Μπορεί να κυνηγήσει κάποιες λόμπες, αλλά το βασικό του προσόν είναι πως μπορεί να τελειώσει φάσεις χωρίς ντρίμπλα αν πάρει την μπάλα στη βολή μετά το screen, δίχως να κάνει βήματα, αλλά έχοντας το μάκρος να φτάσει με καλές προϋποθέσεις, και όχι awkward flicks, στο καλάθι. That said, το παιχνίδι έχει δει και καλύτερους screeners, άλλωστε το σχετικά λιανό σασί του δεν μπορεί να δώσει έξτρα χώρο και χρόνο στον ball handler, και είναι ευτυχής συγκυρία εδώ η παρουσία του Smith, που μπορεί να τρυπώσει και στη μικρότερη χαραμάδα. Πίσω στην τεχνική του Leuer όμως, ο φίλος μας μπορεί να βάλει την μπάλα στο παρκέ για drives μιας-δυο dribbles, ασχέτως αν δεν είναι κάτι που θα δούμε συχνά λόγω ρόλου. Σε αυτό το video ψιλοφαίνονται όλα τούτα τα χαρακτηριστικά, και η ευελιξία που δίνει στον Van Gundy.

Παρότι είναι λευκότερος κι από καμβά γόνου πλούσιας οικογένειας επίδοξου καλλιτέχνη αλλά μελλοντικού μάνατζερ στις επιχειρήσεις του μπαμπά, έχει σουτάκι και δυσκολεύεται στην άμυνα, ο Jon δεν πληροί το αρχέτυπο του slow-footed και καρφωμένου στη γη stretch-4 (βλέπε Love, Kevin). Αντιθέτως, πρόκειται για έναν ανέλπιστα γρήγορο στα πόδια ψηλό, η αλτικότητα του οποίου θυμίζει τα αδέλφια Plumlee, όσο και αν ο τρόπος παιχνιδιού του, ή έστω ο τρόπος εκμετάλλευσής του από τους προπονητές, δεν εκθέτει συχνά αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού του. Αν δεν με πιστεύετε, ας κάνουμε ένα διάλειμμα για να δούμε τις στιγμές δόξας του Jon Leuer.

(Τώρα που τον ξαναβλέπω, με τη φάτσα και την περπατησιά του δεν μοιάζει με τον Channing Frye της χλωρίνης;)

Έχει φτιάξει o DownToBuck video για πάρτη του (aka Scout Porn);

Αρκετά:

Παρατηρήστε και το cradle dunk προς το τέλος. Jon Leuer κύριοι.

Αν δεν έπαιζε μπάσκετ

Θα μπορούσε να είναι αγχωμένος απόφοιτος οικονομικής σχολής, στην πρώτη του επαγγελματική συνέντευξη.

PS: John Salmons Alert

Η περσινή σεζόν για τον 27χρονο Leuer ήταν ενός είδους παρουσίαση του εαυτού του στο κοινό, μετά από τέσσερα χρόνια που σπατάλησε στο βάθος του rotation των Bucks, των Cavs και κυρίως των Grizzlies. Ταυτόχρονα ήταν contract year. Contract year σε ομάδα δίχως στόχους και μάλιστα πλήρη τραυματισμών. Την ώρα που το cap εκτοξεύεται. Παρότι ο Leuer μ’ αρέσει, δεν είναι λίγες οι πιθανότητες να είναι μια φενάκη, μια ιδιοτελής υπέρβαση που δεν θα έχει συνέχεια, ένας εξαιρετικά παιγμένος οπορτουνισμός, για τον οποίο οι μετρ του είδους, John Salmons και Brian Cardinal, θα αισθάνονται υπερήφανοι.

The following two tabs change content below.
Ήταν και για πάντα θα είναι ο πρώτος πρωταθλητής της fantasy league που έφερε τους συντάκτες του Ballhog κοντά, και αυτός είναι ένας τίτλος που κανείς δεν μπορεί να του αφαιρέσει.Όχι τυχαία. Παρακολουθεί live τους περισσότερους αγώνες, διαβάζει τα πάντα γυρω από το ΝΒΑ και το μπάσκετ γενικότερα, μπορεί να περιγράψει τον μηχανισμό του σουτ κάθε παίκτη και θυμάται στατιστικά και πληροφορίες αγώνων περασμένων δεκαετιών, σαν μία σωστή κινητή εγκυκλοπαίδεια του μπάσκετ που είναι. Παλαιότερα τα εξηγούσε στο δικό του blog, τώρα τα εξηγεί στο Ballhog. Τα απαιτητικά ωράρια του ΝΒΑ δεν τον αφήνουν να ασχοληθεί με την Νομική την οποία έχει τελειώσει. Προλαβαίνει όμως να παίζει μπασκετάκι κάθε απόγευμα στα γήπεδα των Αμπελοκήπων,με ένα απαράμιλλο στυλ όπου ο ίδιος πιστεύει ότι μοιάζει στον Ginobili. Δεν μοιάζει, αλλά δεν του το λέμε για να μην τον πληγώσουμε.

   [ + ]

1. Ο έτερος rookie που πέρασε από το δρεπάνι του ήταν ο Tobias Harris, και η μοίρα τους έφερε και πάλι μαζί στο Detroit αυτή τη φορά.
2. Season 2012/13: Tristan Thompson 82 starts, Alonzo Gee 82 starts, Tyler Zeller 55 starts, Dion Waiters 48 starts, Jeremy Pargo 11 starts.
3. Κάτι δεν πάει καλά με τους εκεί σαμάνους τώρα τελευταία…
4. Κυρίως από την κορυφή. Ο Leuer λατρεύει να ευθυγραμμίζεται με το καλάθι στην κορυφή της ρακέτας και να περιμένει kick-out, σαν ένας άχρωμος Nowitzki με λιγότερη καμπύλη στο σουτ.