Αποχαιρετισμός στα Όπλα: Boston Celtics (#9)

Posted on Jul 6 2016 - 7:07pm by Dimitris Mantzoukas

Η ομάδα που τα τελευταία χρόνια συνεχώς ανεβαίνει, που κατάφερε να δώσει στην έννοια του rebuilding μία ελκυστική διάσταση, η ομάδα που οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια πίσω στο ρετιρέ της βαθμολογίας της Ανατολής, δεν έκανε τίποτα παραπάνω από τα προαναφερθέντα, δηλαδή αργά αλλά σταθερά βήματα στην πορεία προς την κορυφή.

BOSTON

Grade: A-

Με ρεκόρ 48-34 τερμάτισαν πέμπτοι στην Ανατολή, μισή νίκη μόλις μακριά από την τρίτη θέση, κάτι το οποίο βέβαια ισχύει και για τις υπόλοιπες τρεις ομάδες με τις οποίες ισοβάθμησε, αλλά δεν αφαιρεί καθόλου από το επιτυχημένο στίγμα της χρονιάς. Έπαιξαν πολύ ωραίο μπάσκετ και κέρδισαν επάξια τον τίτλο της ομάδας του προπονητή, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στην λίγκα μετά τους Spurs. Τα πάντα στην Βοστόνη κινούνται στον ρυθμό αυτής της ιδιοφυΐας που βρίσκεται στον πάγκο της, η οποία δείχνει να κλέβει λίγο από την λάμψη των παικτών του. Τρίτοι στο pace στο ΝΒΑ, έτρεχαν την μπάλα δαιμονισμένα χάρη στους πυραυλοκίνητους κοντούς, τέταρτοι σε Defensive Rating, δέκατοι σε Offensive, γενικά ήταν μία ομάδα η οποία έπαιξε πολύ πιο καλά από το ρεκόρ της. Tουλάχιστον είδαμε τον Isaiah Thomas να πηγαίνει στο All Star Game, και τους κοντούς της ομάδας να κάνουν όλοι βήματα προς τα μπροστά στην εξέλιξή τους, σε αντίθεση με τους παίκτες που απάρτιζαν την frontline, οι οποίοι στην καλύτερη περίπτωση κάνανε απλά βήματα στον αγωνιστικό χώρο.

Θα το πάρεις το κορίτσι; Θα το πάρεις; Μην το παιδεύεις!

Δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει τον DeMarcus Cousins “κορίτσι”, ιδιαίτερα μπροστά στη μούρη του. Στην προκειμένη περίπτωση πάντως, ο DeMarcus Cousins, όπως και το “κορίτσι” του εμπνευσμένου τίτλου είναι στην πραγματικότητα σύμβολα του All Star, εκείνου ο οποίος θα έρθει και θα αναλάβει να κουβαλήσει στις πλάτες του το υπερταλαντούχο σύνολο των Κελτών στο πρωτάθλημα. Αποτελεί κοινή αφήγηση σχεδόν όλων των παροικούντων το ΝΒΑ ότι η Βοστόνη είναι έναν Super Star μακριά από τον τίτλο, καθώς έχει έναν καταπληκτικό προπονητή, έναν εξαιρετικό σκόρερ, ορισμένους ρολίστες πολυτελείας, ορισμένους καλούς ρολίστες, και αρκετούς από τους νέους παίκτες που επιλέχθηκαν με τα draft picks από το μπαούλο που έχει μαζέψει ο Danny Ainge τα τελευταία χρόνια. Αν συνυπολογιστεί πως picks υπάρχουν και για τις επόμενες χρονιές, τότε γίνεται αντιληπτό πως η Βοστόνη βρίσκεται πραγματικά σε εξαιρετική μοίρα, και πως πραγματικά το μόνο που λείπει για την απογείωση είναι ένας παίκτης να την πάρει πάνω του.

Ο έρωτας με τον DeMarcus Cousins δεν έχει ακόμα μετουσιωθεί σε γάμο/σύμφωνο συμβίωσης, και η αλήθεια είναι πως αυτό το διαρκές ”will they – won’t they” έχει κουράσει περισσότερο και από το αντίστοιχο του Jack και της Kate στο Lost. Ίσως έχει έρθει η ώρα να πάρουμε απόφαση ότι ο Cousins δεν θα έρθει στη Βοστόνη και να προχωρήσουμε στις ζωές μας. Από την άλλη, βέβαια, οι Kings στο απελθόν draft επέλεξαν στον πρώτο γύρο δύο ψηλούς, στα πρόσωπα των Παπαγιάννη και Labissiere, και αν προστεθεί σε αυτούς και ο Willie Cauley-Stein, μας βγαίνουν δύο ψηλοί περισσότεροι από όσους θα έπρεπε να έχει μια ομάδα που απλά θέλει να στηρίξει τον super star ψηλό της. Ίσως στο Sacramento ετοιμάζονται από τώρα για την μέλλουσα κατάσταση και οι Celtics να μπορούν εκμεταλλευόμενοι τον τεράστιο πλούτο τους σε assets, να αποκτήσουν τον DeMarcus Cousins. Όπως, βέβαια, θεωρητικά μπορούσαν και τα προηγούμενα δύο χρόνια. Τελικά το πιο κοντινό που έφτασε ο Cousins σε Βοστονέζο, ήταν όταν έγινε ένα με τον Marcus Smart, πριν ο Marcus Smart γίνει ένα με το παρκέ:

Το σενάριο πάντως που έχει συναντήσει αρκετούς υποστηρικτές και έχει κάνει τους Βοστονέζους να γλύφουν τα δάχτυλά τους είναι αυτό που αναπτύχθηκε τις δυο τελευταίες μέρες, ύστερα από την απόφαση του Kevin Durant να συστρατευθεί με τους ήδη υπάρχοντες Πολεμιστές στο Golden State. Ο Russell Westbrook θα πρέπει να αποφασίσει αν θα υπογράψει νέο συμβόλαιο στην Oklahoma, αλλιώς θα πρέπει να παραχωρηθεί με trade ώστε να μην χαθεί με τον ίδιο άδοξο τρόπο που χάθηκε και ο πρώην συμπαίκτης του. Πρώτο φαβορί σε μία τέτοια περίπτωση έχουν χριστεί, σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές, οι Celtics, καθώς μπορούν άνετα να δώσουν στους Thunder ένα καλό κεφάλαιο για να στηρίξουν την προσπάθεια ανοικοδόμησης της ομάδας, και ταυτόχρονα να παρέχουν στον Westbrook τους κατάλληλους παίκτες για να ξαναδιεκδικήσει πρωτάθλημα.

Προσωπική εκτίμηση είναι πως κανένας από τους δύο παίκτες δεν ταιριάζει στην ομάδα και στο mentality του Stevens, και καλύτερο θα ήταν να περιμένουν το επερχόμενο μεγάλο παζάρι του 2017, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η απόκτηση κάποιου εκ των δύο δεν θα συνιστούσε καλή εξέλιξη.

Είμαστε σίγουροι πως τα draft picks δεν είναι πετσετάκια;

Γιατί ο Danny Ainge τα’παιρνε με τη σέσουλα και τα έκανε ραβασάκια. Το ερώτημα που πλανάται πάνω από όλη την Βοστόνη είναι αν οι Celtics είχαν πράγματι ετοιμαστεί διεξοδικά για το ενδεχόμενο να μην καταφέρουν να ανταλλάξουν τα picks τους. Κάτι τέτοιο δεν φάνηκε ιδιαίτερα, καθώς σε παρά πολλές από τις ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν την επίμαχη βραδιά, οι Κέλτες έδειξαν να σπαταλάνε picks σε υπερβολικά ρίσκα, μέτριους παίκτες και κάνοντας συνεχόμενα reaches, κάτι που δεν ενθουσίασε τους φίλους της ομάδας.

H τρίτη επιλογή του draft θα προκαλούσε ανάμεικτες αντιδράσεις ούτως ή άλλως, ανεξαρτήτως του παίκτη, καθώς για να γίνει απορρίφθηκε πρόταση των Sixers που ψάχνανε μανιασμένα το τρίτο pick για να προλάβουν τον Kris Dunn, και πρόσφεραν τους Nerlens Noel και Robert Covington μαζί με τα #23 και #26 για το #3 και άλλο ένα μικρότερο πρώτου γύρου. Ο Αinge αποφάσισε να απορρίψει τη προσφορά και επέλεξε τον Jaylen Brown, σε μία κίνηση που παραξένεψε πολλούς, καθώς πρόκειται για τον χειρότερο επιθετικά παίκτη από τους ανταγωνιστές του για το #3. Ο Brown θα αντικαθιστά στην πεντάδα τον Crowder, έχοντας περίπου τον ίδιο ρόλο μέσα στο παρκέ. Η επιλογή αυτή δεν ήταν απαραίτητα κακή, αν και ριψοκίνδυνη.

Η επιλογή, όμως, του Guershchon Yabusele στο #16 ήταν αδιανόητη. Οι φήμες που έρχονται από το Sacramento, ήθελαν εκεί τους Celtics να επέλεγαν τον Παπαγιάννη, τον οποίον τελικά πήρε ο Divac, βασισμένος σε αυτήν ακριβώς την φημολογία, για να τον προλάβει. Οι Celtics, λοιπόν, επέλεξαν τον νεαρό Γάλλο, ο οποίος είναι ένα κανονικό κτήνος, όντας προικισμένος με τρομακτική δύναμη, αλλά κυκλοφορώντας στο γήπεδο σαν να βγήκε από πολύμηνο εγκλεισμό στα McDonalds. Θα μπορούσε να τον πάρει με τα picks του δεύτερου γύρου και να μην παραπονεθεί κανείς, και να προλάβαινε κάποιους από τους καλούς παίκτες που είχαν γλιστρήσει αρκετά στον πρώτο γύρο.

Τελευταία επιλογή ο Ante Zizic, ο οποίος λογικά θα μείνει στην Ευρώπη, καθώς απλά δεν χωράει στο ρόστερ. Οι υπόλοιπες επιλογές του δεύτερου γύρου ήταν οι Ben Bentil, Demetrius Jackson, Abdel Nader, με τον Jackson να ξεχωρίζει, καθώς προοριζόταν από αρκετούς για τα τελευταία picks του πρώτου γύρου. Δύσκολα κάποιος από αυτούς θα παίξει μέσα στις επόμενες σεζόν στους Celtics.

Σαν πολλοί δεν μαζευτήκαμε;

Μόνο η ομάδα που κατεβάζουν οι Sixers έχει ανάλογο ενδιαφέρον με αυτή των Celtics στα summer leagues που μόλις ξεκίνησαν. Τα picks των δύο τελευταίων drafts έχουν μαζευτεί στην Utah και διεκδικούν θέση στην τελική δεκαπεντάδα. Δίπλα σε όλους όσους αναφέραμε πιο πάνω, θα πρέπει να προσθέσουμε τα περσινά picks, τον Terry Rozier ο οποίος αναμένεται να βοηθήσει πολύ περισσότερο φέτος στην οργάνωση του παιχνιδιού, τον R.J. Hunter o οποίος μπορεί να δώσει λύσεις στο σκορ από την περιφέρεια, τον Jordan Mickey, έναν ψηλό που πήρε και πέρσι λίγο χρόνο και έδειξε καλές προοπτικές, και φυσικά τον James Young, τον παίκτη για τον οποίο ο Bill Simmons πιάστηκε να πανηγυρίζει κατά την απόκτησή του, αλλά δεν έχει ως τώρα δικαιώσει την επιλογή. Με δεδομένο βέβαια ότι πρόκειται για pick πρώτου γύρου και ότι είχε ατυχίες, λογικά θα έχει μια τελευταία ευκαιρία να διεκδικήσει θέση στο ρόστερ της ομάδας, πριν αφεθεί ελεύθερος να καταλήξει κάπου αλλού. Οι πληροφορίες τον θέλουν να έχει φουσκώσει και να είναι έτοιμος να καταπλήξει τους πάντες. Του το ευχόμαστε.

Στην ουσία αυτοί οι οκτώ παίκτες κυνηγάνε δύο ή τρεις θέσεις το πολύ. Αυτό από μόνο του, με δεδομένο ότι αρκετοί από αυτούς σε άλλες ομάδες θα είχαν χρόνο συμμετοχής, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του συσσωρευμένου πλούτου που έχει μαζέψει ο Ainge στην ομάδα και ταυτόχρονα η καλύτερη ένδειξη ότι μόνη επιλογή για να τον εκμεταλλευτεί σωστά είναι να τον συμπυκνώσει σε καλύτερες μονάδες.

Τελικά ποιοι θα παίζουν δηλαδή;

Ίσως εδώ είναι ένα καλό σημείο για να αναφέρουμε ότι οι Celtics κατάφεραν να αποσπάσουν την υπογραφή του Al Horford, ο οποίος συμφώνησε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια έναντι κάποιου προκλητικού ποσού, για να αποτελεί τον βασικό τους ψηλό. Η κίνηση αυτή καθ’ αυτή είναι εξαιρετική, φτάνει όμως για να γίνουν οι Celtics κυρίαρχοι; Πιθανότατα όχι. Βάζει τη βάση, όμως, για να συνεχίσουν τα βήματα προς την σωστή κατεύθυνση, και είτε μέσα στη χρονιά, είτε το επόμενο καλοκαίρι, με την προσθήκη ενός ακόμα super star θα είναι έτοιμοι να πάνε κόντρα στα θηρία. Το πιο δύσκολο βήμα έχει ήδη γίνει, και αυτό ήταν το να καθιερωθεί η Βοστόνη ως ένας ελκυστικός προορισμός για τους ελεύθερους παίκτες.

Ο Evan Turner αποχώρησε για το Portland και ο Jared Sullinger δύσκολα θα ανανεώσει. Ερωτηματικά αποτελούν οι Jerebko, που μάλλον θα μείνει πάντως, ο Amir Johnson, που επίσης θα μείνει, και ο Τyler Zeller, ο οποίος μάλλον θα αποχωρήσει. Κατά τα άλλα, πέρα από τον Isaiah Thomas και τον νέο της ψηλό, η Βοστόνη θα στηριχθεί και φέτος στους δύο πιο βελτιωμένους παίκτες της, τον Avery Bradley και τον Jae Crowder.

Εκτός αν γίνει ο πανικός και ο Danny Ainge καταφέρει επιτέλους να σταυρώσει το trade που κυνηγάει, όπως κυνηγάνε οι φτασμένοι βετεράνοι μια θέση στην ομάδα των Warriors για το πολυπόθητο δαχτυλίδι. Ίδωμεν.

Τι θα κάνουν το καλοκαίρι;

Θα μαζευτούν οι δέκα περίπου παίκτες των τριών τελευταίων draft και θα παίξουν μουσικές καρέκλες ή κάτι παρόμοιο, και όποιοι τρεις μείνουν κερδίζουν θέση στην ομάδα. Οι υπόλοιποι κερδίζουν το δικαίωμα να καταλήξουν μέσα στο επόμενο τρίμηνο στους Sixers.

cover-e1425213626871

The following two tabs change content below.

Dimitris Mantzoukas

Ούτε ο ίδιος δεν θυμάται πως το όνομα του είναι Δημήτρης. Περνάει τις μέρες του στο γραφείο κάνοντας τον δικηγόρο, αντι όμως να γράφει δικόγραφα γράφει στο Ball Hog. Λατρεύει τους Magic από μικρός και κάποτε πίστευε ότι ο Penny Hardaway ήταν ο επόμενος Michael Jordan, (πράγμα που πιστεύει και τώρα, αλλά ντρέπεται να το πει, εκτός αν πιει αρκετά τσίπουρα χωρίς γλυκάνισο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μάθει στον Ραδικόπουλο πως έτσι πίνεται το σωστό τσίπουρο). Στοίχημά του να γράψει ολόκληρο άρθρο σε μία μόνο πρόταση ώστε να σπάσει τα νεύρα των editors του Ball Hog, που του κόβουν διαρκώς τις προτάσεις σε μικρότερες. Ως γνήσιος Μήτσος, συμμετέχει σε έναν άτυπο διαγωνισμό με τον Μαυράκη για τον τίτλο του πιο ασυνεπή συντάκτη.