Dallas Mavericks: Κάν’ το όπως το 2011 ή μήπως κάτι λείπει;

Posted on Feb 12 2015 - 11:11am by Loukas Moschoulas

Το φετινό καλοκαίρι, ξεκίνησε με στόχους στο Dallas. Δεν είναι δα και κάνα μυστικό ότι ο Mark Cuban και όλο το franchise, έχουν στόχο να βοηθήσουν τον μεγάλο Γερμανό να πάρει ένα ακόμη πρωτάθλημα πριν αποσυρθεί. Το αν θα μπορέσουν να το πετύχουν οι Mavericks, είναι ένα ερώτημα που μένει να απαντηθεί. Εμείς, ως Ball Hog, θα κάνουμε μια προσπάθεια αναδρομής από το 2011 ως σήμερα, κοιτώντας τις κινήσεις της ομάδας όλο αυτό το διάστημα, αναλύοντας το κατά πόσο η σημερινή ομάδα έχει τη δυνατότητα να κατακτήσει και πάλι το δαχτυλίδι του πρωταθλητή.

dal_a_cuban_dirk_1296x729

H ομάδα του 2011

Η ομάδα είχε στηθεί για να πάει μακριά στα playoffs. Το trade που έφερε τον Tyson Chandler από τους Charlotte Hornets, έδινε για πρώτη φορά στον Dirk Nowitzki τη δυνατότητα να έχει στο πλευρό του έναν dominant ψηλό.

Το πρώτο μισό εκείνης της χρονιάς όμως δεν προμήνυε τίποτα από αυτό που θα ακολουθούσε. Η σεζόν ξεκίνησε στραβά και αυτό γιατί ο προοριζόμενος για βασικός στη θέση του shooting guard, Roddy Beaubois, αναγκάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση στο αριστερό του πόδι λόγω προβλήματος που είχε από το τέλος της προηγούμενης περιόδου. Επίσης ο Caron Butler που ξεκίνησε ως βασικός small forward, τραυματίστηκε τις πρώτες μέρες του Γενάρη στο αριστερό γόνατο και έχασε όλη την υπόλοιπη σεζόν.

Βέβαια, πολλοί ήταν αυτοί που θεώρησαν ότι αυτές οι ατυχίες βγήκαν σε καλό, σε συνδυασμό φυσικά με τις άμεσες κινήσεις του Donnie Nelson (GM των Mavericks), ο οποίος υπέγραψε τον Peja Stojakovic μετά την αποδέσμευσή του από τους Raptors, προσθέτοντας έναν ακόμα shooter στο δυναμικό της ομάδας. Το ρόστερ έκλεισε με την προσθήκη του Corey Brewer, δίνοντας ακόμα περισσότερο βάθος στις θέσεις των forwards.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Οι Mavs έτρεξαν έναν εκπληκτικό σερί 10-1 τον Φλεβάρη και το τέλος της κανονικής περιόδου τους βρήκε στην τρίτη θέση της δυτικής περιφέρειας, σε ισοβαθμία με τους Lakers με ρεκόρ 57-25. Στα playoffs κέρδισαν με την σειρά Blazers (4-2), Lakers (4-0), Thunder (4-1), ενώ στους τελικούς του NBA ξεπέρασαν το εμπόδιο των Heat (4-2) κατακτώντας για πρώτη φορά στην ιστορία τους το πρωτάθλημα.

Η μεταβατική περίοδος

Ανάμεσα στην χρονιά του τίτλου και τη φετινή, οι παράγοντες των Τεξανών προσπάθησαν να φέρουν αρκετούς παίκτες all-star επιπέδου, με αποκορύφωμα το τρελό όνειρο του Cuban να πλαισιώσει τον Dirk Nowitzki με τους Deron Williams και Dwight Howard.

Δυστυχώς για τους Mavs, το καλοκαίρι του 2012, ο Deron αποφάσισε να μείνει στο Brooklyn, ενώ στο Dallas ήρθαν αντί αυτού οι O.J. Mayo και Darren Collison.

Το επόμενο καλοκαίρι έγινε μεγάλη προσπάθεια για να πεισθεί ο Howard, όμως ο γιγαντόσωμος center αρνήθηκε την πρόταση για δεύτερη φορά. Ο Dirk προσπάθησε να διακωμωδήσει το γεγονός μέσω του twitter ποστάροντας ένα πανέξυπνο μήνυμα.

Καλοκαιρινές κινήσεις και όνειρο για δαχτυλίδι

Η γλυκόπικρη γεύση που άφησε ο αποκλεισμός στα περσινά playoffs στο έβδομο παιχνίδι της σειράς με το San Antonio, σε συνδυασμό με τις καλοκαιρινές κινήσεις, έδωσαν το δικαίωμα στους ανθρώπους της ομάδας να πραγματοποιούν όνειρα ακόμα και για κατάκτηση της κορυφής.

Ο Mark Cuban έδεσε τον Γερμανό για άλλα τρία χρόνια

Το τριετές συμβόλαιο με μειωμένες αποδοχές που υπέγραψε ο Dirk Nowitzki το καλοκαίρι, έλυσε τα χέρια των Donnie Nelson και Mark Cuban δίνοντάς τους τη δυνατότητα να φέρουν έναν ακόμα αστέρα στο American Airlines Center. Ο κλήρος έπεσε στον Chandler Parsons, τον οποίο οι Mavericks κατάφεραν να πείσουν να κάνει το ταξίδι από το Houston στο Dallas, προσφέροντάς του ένα τριετές συμβόλαιο έναντι 46 εκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο η κίνηση που έκανε ξανά τους Mavericks, έστω και στην θεωρία διεκδικητές του τίτλου, δεν είναι άλλη από την επιστροφή του Tyson Chandler. Ο Καλιφορνέζος center, άφησε την προβληματική ομάδα του σάπιου μεγάλου μήλου για να ξαναγίνει το φόβητρο μέσα στην ρακέτα των Mavs.

Οι παράγοντες της ομάδας δεν έμειναν εκεί και με την πρώτη ευκαιρία, όταν βρέθηκε στην αγορά ένας παίκτης επιπέδου all star, σε θέση που η ομάδα πονούσε, έκαναν την κίνησή τους και έφεραν στην ομάδα τον Rajon Rondo. O Rondo έχει κατά μέσο όρο 10,8 πόντους, 7,2 assists και 5,2 rebounds σε 17 παιχνίδια την ώρα που η ομάδα του Dallas μετράει 11-6 με τον Rondo στην βασική πεντάδα. Η αγωνιστική του συμπεριφορά μέχρι στιγμής δείχνει έναν μέτριο σουτέρ με το ποσοστό του να μην έχει αλλάξει καθόλου, απλά στο Dallas άρχισε να παίρνει περισσότερα σουτ σε σχέση με αυτά που έπαιρνε στη Βοστώνη. Τα rebounds ανά 36 λεπτά είναι πεσμένα σε σχέση με την προηγούμενη ομάδα του, οι assists του επίσης, τα λάθη του είναι κάπως λιγότερα και τα φάουλ του περισσότερα. Με λίγα λόγια δεν είναι ακριβώς ο παίκτης που οι Mavericks είχαν στο μυαλό τους όταν τον αποκτούσαν.

Συν και πλην με το 2011

Οι τρεις αυτές κινήσεις, έδωσαν το πάτημα σε πολλούς να ξεκινήσουν μια βάσιμη πλέον κουβέντα, για το κατά πόσον οι Mavericks είναι ικανοί να φτάσουν μέχρι το τέλος του δρόμου και να κατακτήσουν το δαχτυλίδι του πρωταθλητή. Ως φυσικό επακόλουθο, ξεκίνησαν ταυτόχρονα και οι συγκρίσεις με την ομάδα του 2011.

Ξεκινώντας από τα θετικά, ο Rick Carlisle, ο προπονητής που έχει πάρει λευκή επιταγή για το αγωνιστικό κομμάτι των Mavericks, είναι κατά κατά πολλούς ο καλύτερος εν ενεργεία προπονητής της λίγκας μετά τον Greg Popovich. Μάλιστα αυτός ήταν που βοήθησε την ομάδα το 2011 να αφήσει πίσω της τους τραυματισμούς και να κατακτήσει το τρόπαιο.

Επίσης οι Dirk και Tyson στην γραμμή ψηλών είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο ταιριαστά δίδυμα στο NBA και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρξαν οι δύο σημαντικότεροι παίκτες των Mavs στον δρόμο προς την κορυφή το 2011.

Τέλος, η επιθετική λειτουργία της ομάδας είναι κάτι που δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά: oι Mavs είναι στην 2η θέση του σχετικού πίνακα, έχοντας 106,7 πόντους κατά μέσο όρο, 6,5 περισσότερους από την χρονιά που κατέκτησαν το πρωτάθλημα.

Περνώντας στα αρνητικά όμως, δεν μπορεί κανείς να μην προσέξει την μεγάλη άνοδο στους πόντους που δέχεται η ομάδα. Γίνεται εύκολα κατανοητό, ότι η φετινή ομάδα έχει πρόβλημα στο δικό της μισό γήπεδο. Για να κερδίσεις έναν τίτλο, θα πρέπει να είσαι στην πρώτη δεκάδα στην επιθετική συγκομιδή, αλλά και στην κορυφαία δεκάδα σε ό,τι αφορά την άμυνα. Αν κοιτάξει κανείς την τρέχουσα θέση των Mavericks θα δει ότι η ομάδα είναι στην 23η θέση, και μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν δείχνει ικανή να φτάσει τα υψηλά στάνταρ της αμυντικής λειτουργίας του 2011. Ο Tyson Chandler, rim protector της ομάδας, σε δηλώσεις του για την αμυντική συμπεριφορά των Mavericks ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ειλικρινά νομίζω ότι αμυντικά είμαστε πολύ κακοί, δεν βάζουμε τα κορμιά μας στις βοήθειες  και αυτό αφήνει ανοιχτούς πολλούς διαδρόμους και κενά. Πρέπει να είμαστε σε θέση να βασιζόμαστε ο ένας στον άλλο, αλλά τώρα δεν το κάνουμε αυτό».

Επειγόντως βελτίωση χρειάζεται η αμυντική λειτουργία των Mavericks

Επειγόντως βελτίωση χρειάζεται η αμυντική λειτουργία των Mavericks

Επίσης, ένα ακόμα μειονέκτημα είναι το βάθος του πάγκου. Μετά το trade που έφερε τον Rajon Rondo στην American Airlines Center, οι επιλογές μειώθηκαν αρκετά, ειδικά στις θέσεις των ψηλών, καθώς οι μόνοι που έχουν απομείνει να είναι σε θέση να προσφέρουν κάποια βοήθεια είναι οι C. Villanueva και B. James, o οποίος αποκτήθηκε με 10ήμερο συμβόλαιο και θα αντικαταστήσει τον G. Smith, που δεν έπεισε ότι αξίζει μία θέση στο ρόστερ της ομάδας.

Τελικά μπορούν;

Το θέμα είναι αν θα μπορέσει να βελτιωθεί το αμυντικό κομμάτι της ομάδας. Σίγουρα ένας παίκτης κλειδί είναι ο Rondo, που θα πρέπει να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας. Σε ό,τι αφορά το κενό που υπάρχει πίσω από τους δύο βασικούς ψηλούς, θεωρώ ότι ο Rick Carlisle θα μπορέσει με τις αλχημείες του να το καλύψει, όμως όσο οι χρόνοι συμμετοχής των Dirk – Tyson σε παιχνίδια κανονικής περιόδου ξεπερνούν τα 30 λεπτά, τόσο θα μειώνεται η φρεσκάδα και αυτό θα έχει αντίκτυπο στην post season. Με μία σοβαρή προσθήκη στην γραμμή ψηλών θα μπορέσουν να έχουν βλέψεις. Χωρίς αυτή πολύ δύσκολα θα έχουμε γλέντια στην πόλη του Βόρειου Τέξας.

The following two tabs change content below.

Loukas Moschoulas

Μπορεί να μην πρόλαβε τον “Nick the Greek” να φοράει την αγαπημένη του κίτρινη φανέλα, όμως από μικρή ηλικία ξεκίνησε το μπάσκετ και την προσπάθειά του να τον αντιγράψει. Η προσπάθεια του έμεινε ημιτελής για το καλό του παγκόσμιου μπάσκετ και των πωλήσεων. Αγαπάει το step back shot του Γερμανού επιβήτορα, τους Dallas Mavericks και ακόμα απορεί πως έχασαν το πρωτάθλημα του 2009. Είναι λάτρης του Ανατολικού μπάσκετ, καθώς τον στιγμάτισαν οι μονομαχίες των Wallace με τον Shaq στους τελικούς του 2004. Στο Ball Hog θα ασχολείται κυρίως με τις στήλες retro, και με αφιερώματα.