Retro Hog: Jim Valvano: ”Να χαμογελάς, να σκέφτεσαι και να κλαις”

Posted on Mar 10 2015 - 12:00pm by Loukas Moschoulas

Σήμερα η στήλη του RetroHog θυμίζει στους παλιότερους και μαθαίνει στους νεότερους την ιστορία ενός από τους πιο πετυχημένους προπονητές του κολεγιακού μπάσκετ, του αγαπημένου Jim Valvano ή αλλιώς “Coach V”.

photo1

Ο James Thomas Antony Valvano, όπως ήταν το πλήρες όνομα του, φαινόταν από τα πρώτα χρόνια της ζωής του ότι θα ήταν ένας άνθρωπος με ενέργεια. Γεννήθηκε στο Queens της Νέας Υόρκης και ήταν ο μεσαίος γιος του Rocco και της Angela, με τα άλλα δύο αδέρφια του, Nick και Bob, να μην αντέχουν καθόλου την φλυαρία και τα πειράγματα του. Ο Jim αποφοίτησε από το σχολείο του Seaford High School του Long Island και συνέχισε τις σπουδές του στο Rutgers University, όπου έπαιξε και μπάσκετ στην θέση του point guard. Παντρεύτηκε τον σχολικό του έρωτα, την Pam, με την οποία απέκτησε τρεις κόρες: τις Nicole, Jamie και Lee Ann. Αν και οι υποχρεώσεις του τον κρατούσαν αρκετό καιρό μακριά από την οικογένεια του, πάντα θεωρούσε ότι δεν θα μπορούσε να πετύχει τίποτα χωρίς τις γυναίκες της ζωής του.

Προπονητής στα 21!

Ο Jim έπαιξε μπάσκετ μόνο στο κολέγιο όπου κατάφερε με την ομάδα του να κατακτήσει την 3η θέση στο NIT, το δεύτερο μεγαλύτερο τουρνουά, στο οποίο συμμετέχουν τα κολέγια τα οποία δεν μπόρεσαν να πάρουν μέρος στην τελική φάση του NCAA. Μόλις αποφοίτησε το 1967, ξεκίνησε ως βοηθός στην ομάδα του πανεπιστημίου για δύο χρόνια, πριν πάει για πρώτος προπονητής, το 1969, στο κολέγιο του Johns Hopkins. Στην πρώτη του απόπειρα κατάφερε να τελειώσει την σεζόν με θετικό πρόσημο (10-9) πράγμα που η ομάδα είχε να πετύχει 24 ολόκληρα χρόνια.

Η συνέχεια της προπονητικής του καριέρας, τον βρίσκει στην θέση του βοηθού στο Connecticut. Εκεί έμεινε μέχρι το 1972. Στη συνέχεια ξεκίνησε το ταξίδι του αποκλειστικά ως πρώτος προπονητής, με αρχή το Bucknell, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Συνέχισε στο πανεπιστήμιο της Iona για μία πενταετία, όπου τα τελευταία δύο χρόνια κατάφερε να συμμετάσχει στα τελικά του τουρνουά του NCAA όπου και αποκλείστηκε στον 1ο και 2ο γύρο αντίστοιχα.

photo2

Η καταξίωση

Το ξεκίνημα της σεζόν 1980-1981 τον βρίσκει στον πάγκο του North Carolina State, στο ντεμπούτο του οποίου κερδίζει εύκολα, με 83-59, το UNC Wilmington. Στα 10 χρόνια που κάθεται στον πάγκο της ομάδας των Wolfpack καταφέρνει να κατακτήσει το τίτλο του NCAA το 1983, στον συγκλονιστικό τελικό με αντίπαλο το Houston.  Χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο με τον Valvano να μπαίνει στο γήπεδο και να τρέχει σαν τρελός ψάχνοντας μια αγκαλιά να πανηγυρίσει αμέσως μετά το buzzer beater κάρφωμα του Lorenzo Charles. Δύο φορές, το 1985 και το 1986, έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του τουρνουά. Ενώ το 1989 κέρδισε το βραβείο του προπονητή της χρονιάς για την Περιφέρεια της ACC (Atlantic Coast Conference).

Στα 36 του χρόνια, με την κατάκτηση της κορυφής, ο Jim τα είχε καταφέρει τόσο καλά, όσο λίγοι προπονητές στην ηλικία του. Σε όλη την πορεία του είχε υιοθετήσει μία φιλοσοφία για τη ζωή που θα επέτρεπε στον καθένα να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα: πίστευε ότι ο ενθουσιασμός για τη ζωή, τα μεγάλα όνειρα και σκληρή δουλειά ήταν τα στοιχεία που του επέτρεψαν να είναι επιτυχής. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η επιμονή, το πάθος και το όραμα του Valvano έπαιξαν βασικό ρόλο στην άνοδο του προς την κορυφή. Σε μία συνέντευξή του, είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: “Υπάρχουν 86.400 δευτερόλεπτα σε μια μέρα. Είναι στο χέρι σας να αποφασίσετε τί θα κάνετε με αυτά”. Και εκείνος φαινόταν αποφασισμένος να τα εκμεταλλευτεί όλα για να γίνει καλύτερος.

Η κακή παρένθεση

Το 1990, κάποιες κατηγορίες για παραβίαση των κανόνων είδαν το φως της δημοσιότητας στο βιβλίο του Peter Golenbock, “Personal Fouls”. Αυτές οι κατηγορίες επικεντρώνονταν κυρίως στον Chris Washburn, φοιτητή και παίκτη του NC State, τον οποίο κατηγορούσαν ότι δεν κατάφερε να πιάσει τους βαθμούς που πρέπει να έχει κάθε σπουδαστής στο κολέγιο για να μπορεί να συμμετέχει στις αθλητικές ομάδες. To 1989 το NCAA κάνει έρευνα, αλλά δεν βρίσκει κάτι μεμπτό στην συμπεριφορά του Valvano. Διαπιστώνει όμως ότι οι παίκτες πουλούσαν παπούτσια και εισιτήρια αγώνων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το μπασκετικό πρόγραμμα του NC State να μπει υπό επιτήρηση για δύο χρόνια και να του απαγορευτεί να συμμετάσχει στο τουρνουά του 1990.

photo3

Ο επίτροπος της πολιτείας της North Carolina, εξέδωσε μια έκθεση 32 σελίδων, που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν σημαντικές παραβιάσεις των κανονισμών του NCAA, και ότι o Valvano και το προσωπικό του παραβίασαν “το πνεύμα, όχι το γράμμα του νόμου”, σε ότι αφορά την ανεπαρκή εποπτεία της ακαδημαϊκής προόδου των παικτών. Μετά από αυτή την έκθεση, ο Valvano αναγκάστηκε να παραιτηθεί από αθλητικός διευθυντής του σχολείου, τον Οκτώβριο του 1989. Παρέμεινε ως προπονητής μπάσκετ της σεζόν 1989-1990. Όμως μετά από πίεση της νέας διευθύντριας του κολεγίου, ο Valvano διαπραγματεύτηκε τη λύση της συνεργασίας του με το NCS και παραιτήθηκε από προπονητής μπάσκετ στις 7 Απριλίου 1990.

Ο Valvano εκτός του παρκέ

Εκτός από πετυχημένος προπονητής μπάσκετ, ο Valvano ήταν και ένας βραβευμένος σχολιαστής στο ABC και ESPN. Έχει συγγράψει τρία βιβλία, έδωσε εκατοντάδες ομιλίες σε επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα και φιλοξενήθηκε σε αρκετές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Δημιούργησε τη δική του εταιρία ενώ συμμετείχε σε διάφορα σποτ του ”The Tonight Show” με τον Johnny Carson και στο ”Late Night” με τον David Letterman, έχοντας την ευκαιρία να ξεδιπλώσει το χιούμορ του. Αρκετοί τον κατηγόρησαν ότι δεν άντεχε τις ευθύνες του προπονητή, όμως ο ίδιος απαντούσε δηλώνοντας, “θέλω να κάνω άλλα πράγματα, να μάθω για άλλα επαγγέλματα. Αρνούμαι να περιοριστώ στα όρια που περικλείονται στην θέση ενός προπονητή. Πολύ απλά, απολαμβάνω την πολυμορφία”. Κάθε νέα πρόκληση, του επέτρεπε να αποδείξει για άλλη μια φορά, ότι τα ταλέντα του ήταν απεριόριστα.

valvano

Η Ασθένεια και το μεγάλο φινάλε

Τον Ιούνιο του 1992 του διαγνώστηκε καρκίνος στα οστά σε τελικό στάδιο. Οι γιατροί του έδωσαν περίπου ένα χρόνο ζωής και ο καρκίνος αποδεικνύεται ο δυσκολότερος αντίπαλος που αντιμετώπισε ποτέ ο χαρισματικός προπονητής. Σε μία από τις τελικές συνεντεύξεις του ο Valvano δήλωσε, ”θέλω να βοηθήσω κάθε ασθενή με καρκίνο τώρα που μπορώ. Δεν ξέρω αν μπορώ να το χειριστώ αυτό, αλλά είναι το μόνο καλό που μπορεί να βγει από αυτή τη μάχη”. Πέρασε τους τελευταίους δέκα μήνες της ζωής του, δίνοντας στον κόσμο προσωπικές ιδέες  για το πώς μπορεί ένας ασθενής με καρκίνο να βελτιώσει την ζωή του. Το ”Ίδρυμα V για την Έρευνα του Καρκίνου”, το οποίο αυτός ίδρυσε, εξακολουθεί να διευθύνεται από τις κόρες του, πρεσβεύοντας την άρνηση αυτού του σπουδαίου ανθρώπου να παραιτηθεί.

Μόλις σαράντα μέρες πριν φύγει από την ζωή, ο Valvano έδωσε την τελευταία του παράσταση που έμελλε να είναι και η κορυφαία του. Στην βράβευση του σε μία εκδήλωση του τηλεοπτικού οργανισμού ESPN, έβγαλε ένα 10λεπτο λόγο που πολλοί θεωρούν ως τον καλύτερο που έχει βγει από άνθρωπο του αθλητισμού. Δεν θα πούμε περισσότερα αλλά θα σας παραθέσουμε το link για να τον ακούσετε οι ίδιοι:

The following two tabs change content below.

Loukas Moschoulas

Μπορεί να μην πρόλαβε τον “Nick the Greek” να φοράει την αγαπημένη του κίτρινη φανέλα, όμως από μικρή ηλικία ξεκίνησε το μπάσκετ και την προσπάθειά του να τον αντιγράψει. Η προσπάθεια του έμεινε ημιτελής για το καλό του παγκόσμιου μπάσκετ και των πωλήσεων. Αγαπάει το step back shot του Γερμανού επιβήτορα, τους Dallas Mavericks και ακόμα απορεί πως έχασαν το πρωτάθλημα του 2009. Είναι λάτρης του Ανατολικού μπάσκετ, καθώς τον στιγμάτισαν οι μονομαχίες των Wallace με τον Shaq στους τελικούς του 2004. Στο Ball Hog θα ασχολείται κυρίως με τις στήλες retro, και με αφιερώματα.
  • samkos

    Τώρα που πιάσαμε το NCAA θα ανέβει κάποιο άρθρο εν όψει Selection Sunday και March Madness?

    • Dimitris Mantzoukas

      Προφανώς και θα ανέβει, μετά την selection Sunday όμως ώστε να έχουμε όλα τα δεδομένα και για καλή παρουσίαση αλλά και για τα seeds για να μπορέσουμε να το συνδυάσουμε και με εκτιμήσεις.