Fantastic Beasts And Where to Find Them vol. 7

Posted on Dec 4 2017 - 7:33pm by Dimitris Mantzoukas

Όπως κάθε Δευτέρα, ένα νέο match up ξεκινάει στις fantasy λίγκες μας, και ένα σωρό νέα ερωτήματα έρχονται για να μας προκαλέσουν πονοκέφαλο σχετικά με το ποιους παίκτες πρέπει να στοχεύσουμε από τη λίστα των free agents, σε ποιους πρέπει να κουνήσουμε μαντήλι, ευχαριστώντας τους για τις υπηρεσίες τους, ποιους να ξεκινήσουμε, αλλά και ποιους να αφήσουμε να πάρουν δυνάμεις στον φαντασιακό μας πάγκο. Δυστυχώς, αυτά είναι ερωτήματα που μέσα σε όλη την τυχαιότητα και την απροβλεπτότητα που διαπνέει το παιχνίδι του fantasy, δεν επιδέχονται προγενέστερης σωστής απάντησης. Ευτυχώς, όμως, το Ball Hog έρχεται να προσπαθήσει να σπάσει αυτήν την τυχαιότητα, καταφεύγοντας σε επιστημονικές αναλύσεις, που στο τέλος θα αποδειχθούν λάθος, αλλά θα έχουμε περάσει καλά προσπαθώντας να καταλάβουμε το γιατί.

Υψηλές Πτήσεις

O Enes Kanter επέστρεψε κάνοντας θόρυβο μετά από απουσία μιας βδομάδας και στα δύο παιχνίδια που αγωνίστηκε είχε μέσο όρο. 20 ποντους, 15 rebounds, με 68,2% ευστοχία στα FGs και 91% στις βολές.

Η ενθουσιώδης άμυνα του Karl Anthony Towns επέτρεψε στον Steven Adams να φλερτάρει με την τελειότητα στο μεταξύ τους παιχνίδι, αφού ο Νεοζηλανδός είχε 26 πόντους με 11/11 σουτ και 5/5 βολές.

Ο Μichael Carter-Williams δεν εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε από τον τραυματισμό του Kemba Walker, ωστόσο τελείωσε την εβδομάδα με -το εντυπωσιακό για αυτόν- 100% στις βολές, ευστοχώντας και στις 11 που εκτέλεσε, και ήταν ο πιο εύστοχος παίκτης της εβδομάδας από τη γραμμή.

Τις διπλάσιες βολές από όσες εκτέλεσε ο MCW όλη την εβδομάδα, σούταρε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μέσα σε ένα μόνο παιχνίδι, αυτό κόντρα στους Kings, όπου είχε 17/22. Εξίσου εντυπωσιακές οι επιδόσεις του στα κλεψίματα, έχοντας 11 σε τρία παιχνίδια.

Ο James Harden έκανε τα πράγματα που κάνει σύνηθως ο James Harden, οπότε δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο να αναφέρουμε για τον πολυτιμότερο παίκτη στο fantasy φέτος.

Jimmy Butler welcome back to fantasy superstardom! Και πολύ άργησες. Είχαμε δει τα πρώτα δείγματα τις τελευταίες δύο εβδομάδες, αλλά πλέον είναι επίσημο, ο Butler είναι και πάλι ο παικταράς που είχαμε συνηθίσει. Οι 33 πόντοι ενάντια στους Clippers μας αφήνουν μία πολύ θετική προδιάθεση για το μέλλον του και την επιθετική του παραγωγή στην ομάδα του Thibodeau, ελπίζοντας να παραμείνει σε ψηλά επίπεδα.

Συγκλονιστικός Aaron Gordon ενάντια στους Thunder, όταν και τους έθαψε κανονικά κάτω από τους 40 πόντους του, τα 15 rebounds, τα τέσσερα κλεψίματα, τις τέσσερις assists, και τα έξι (έξι!!) τρίποντά του.

Η “πτήση της εβδομάδας” πάντως ανήκει στον rookie Donovan Mitchell, ο οποίος συνεχίζει την ανοδική του πορεία, κάνοντας κόντρα στους Pelicans career high, με 41 πόντους, έξι τρίποντα, 13/25 σουτ, 9/11 βολές, τέσσερα rebounds και τέσσερις assists. Έχουμε εκφράσει πολλές φορές τον θαυμασμό μας για τον Mitchell, από την πρώτη βδομάδα κιόλας της σεζόν, και ελπίζουμε απλά να τρέξατε να τον μαζέψατε στις μικρές λίγκες, μιας και πλέον είναι μάλλον πολύ αργά.

Χαμηλές Πτήσεις

Ο C.J. McCollum είχε μία πολύ κακή εβδομάδα. Μόλις 14,7 πόντοι ανά παιχνίδι, σουτάροντας παράλληλα άθλια, με 33,3%, ενώ ενδεικτικό είναι ότι ευστόχησε μόλις σε τέσσερα τρίποντα συνολικά, ενώ πήγε στις βολές μόλις δύο φορές. Θα βελτιωθεί, δεν τίθεται θέμα, αλλά έκαψε πολύ κόσμο αυτή την βδομάδα.

Κάκιστος στα τρία παιχνίδια της Βοστώνης ο Terry Rozier, έχοντας τρεις, έξι και τρεις πόντους σε αυτά, σουτάροντας μόλις με 25%. Δεν πειράζει, τον εκτιμάμε υπερβολικά για να του θυμώσουμε.

Δύο συνεχόμενα παιχνίδια για τον Carmelo Anthony με μονοψήφιο αριθμό πόντων; Αδιανόητο! Σίγουρα δεν το λες θετικό. Σίγουρα, επίσης, όσοι τον επιλέξατε, δεν τον επιλέξατε για τις πολλές assists ή τάπες ή κλεψίματα του, αλλά γιατί είναι ένας γεννημένος σκόρερ. Μάλλον κάνατε λάθος, γιατί φέτος δεν φαίνεται να μπορεί να βοηθήσει όσο περιμένατε.

Ο παίκτης της εβδομάδας

Το βραβείο για την συνολικά καλύτερη επίδοση πάει στον Victor Oladipo, ο οποίος τελείωσε την εβδομάδα με μέσο όρο 27 πόντους, 5,3 rebs, 5,3 ass, 3,3 stls, τρία blks με 58,9% ευστοχία. Τρομακτικά νούμερα από τον παίκτη των Pacers, ο οποίος είχε και τον μεγαλύτερο όρο σε τάπες για τη βδομάδα που μας πέρασε, πάνω δηλαδή από όλους τους ψηλούς.

Η Γωνιά του Embiid

Η frontline των Hawks δέχτηκε ένα ακόμα πλήγμα, και μετά τον Muscala, που παραμένει άγνωστο το πότε θα επιστρέψει, και τον Dewayne Dedmon που θα επιστρέψει τα Χριστούγεννα, ένα ακόμα μέλος της πληγώθηκε την εβδομάδα που μας πέρασε. Ο John Collins έβγαλε πρόβλημα στον ώμο και θα χάσει περίπου δύο εβδομάδες, αφήνοντας την Atlanta χωρίς ψηλούς και επίσημα. 

Ο Hassan Whiteside θα χάσει με πρόβλημα στο γόνατο τις επόμενες δύο εβδομάδες περίπου, ενώ όπως δήλωσε, δεν έχει καμία πρόθεση να βιαστεί να επιστρέψει, αν το γόνατο του δεν είναι τελείως καλά.

Ο Kristaps Porzingis θα χάσει και το παιχνίδι της Δευτέρας σίγουρα, μετά τα δύο της προηγούμενης βδομάδας, και θα δούμε για τη συνέχεια, καθώς παραμένει αμφίβολος. Ο Tim Hardawaυ Jr θα χάσει επίσης το παιχνίδι ενάντια στην Indiana, και επίσης παραμένει άγνωστο το πότε θα επιστρέψει.

Oι Clippers έστειλαν σήμερα τους Milos Teodosic και Danilo Galinari στη θυγατρική τους στην G-League, το οποίο σημαίνει ότι βρίσκονται αρκετά κοντά στην επιστροφή τους στα παρκέ. Και αν για τον Ιταλό ήταν ήδη γνωστό, για τον Σέρβο είναι νέα εξαιρετικά, τα οποία μας γεμίζουν χαρά. Η ένδεια των Clippers στην περιφέρεια είναι τεράστια, και ο Teodosic επιστρέφοντας θα βρει αρκετό χρόνο για να αποδείξει ότι αξίζει να παίζει στο ΝΒΑ.

Ο Anthony Davis είναι για ακόμα μία φορά στην καριέρα του σε καθεστώς day to day. Nothing to see here.

Στο πολύ ταλαιπωρημένο San Antonio, επιστρέφει σήμερα ο Aldridge ο οποίος έχασε το χτεσινό παιχνίδι για να ξεκουραστεί. Δυστυχώς όμως δεν επιστρέφει ο Kyle Anderson, ο οποίος αποκόμισε έναν όχι τόσο επιπόλαιο τραυματισμό στο γόνατο, και θα περιμένουμε να δούμε πόσο θα λείψει από τους αγωνιστικούς χώρους. Στα πιο κρίσιμα νέα από όλα όμως, όλα δείχνουν ότι μετράμε μέρες για να ξαναδούμε τον Kawhi Leonard να αγωνίζεται, κάτι το οποίο αναμένεται να συμβεί μέσα στις επόμενες δύο βδομάδες.

Μέσα στην εβδομάδα αναμένουμε την επιστροφή του Rudy Gobert, ο οποίος στο διάστημα που έλειψε είδε τους Jazz να βρίσκουν ρυθμό και να στήνουν μία πολύ όμορφη επίθεση, Το πως θα λειτουργήσει αυτή η επίθεση με τον Γάλλο μέσα παραμένει άγνωστο, αλλά ο Gobert δεν πρόκειται να χάσει τον ρόλο του όσο και να αργήσει να προσαρμοστεί.

ΝΑ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΘΩ??????!!!???

Υπάρχει μεγαλύτερη απογοήτευση φέτος από τον Mo Harkless; Πιθανώς να υπάρχει, ωστόσο δυσκολεύομαι πολύ να την εντοπίσω. Ο Harkless τελείωσε πάρα πολύ καλά την περσινή χρονιά, δείχνοντας να παρέχει την απαραίτητη ισορροπία στην πεντάδα των Blazers στο “3”, και τα νούμερα του ήταν υποσχόμενα. Φέτος, όμως, είναι κακός, και αυτό αποτυπώνεται και στα στατιστικά του, όπου έχει μέσο όρο μόλις 5,3 πόντους, 2,5 rebounds και όλα τα υπόλοιπα κάτω από την μονάδα. Ο τραυματισμός του Aminu του έδωσε κάποιες ευκαιρίες παραπάνω να ανακάμψει, αλλά -αν είναι δυνατόν!- τις εκμεταλλεύτηκε παραπάνω ο Pat Connaughton. Εμένα αυτό μου αρκεί ώστε να σταματήσω να τον περιμένω και στην πιο βαθιά λίγκα, και για λόγους ψυχικής ηρεμίας και μόνο να τον αποχωριστώ μια και καλή. Μα ο Pat Connaughton, ο οποίος πήγαινε να κάνει καριέρα στο baseball δηλαδή!

Thinking Ahead

Ο τραυματισμός του Hassan Whiteside ανοίγει την πόρτα των ομάδων μας στον Bam Adebayo, τη λατρεία μας για τον οποίο δεν έχουμε καταφέρει να κρύψουμε ποτέ. Ο “Bam-Bam” μπορεί να προσφέρει σε κάθε κατηγορία σχεδόν, καθώς κάνει τα πάντα καλά, και, σε αντίθεση με τον Kelly Olynyk, μπορεί να προσφέρει -και μάλιστα απλόχερα- στις κατηγορίες των κλεψιμάτων και των κοψιμάτων. Ο Καναδός πάντως θα είναι αυτός που θα σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος της απουσίας του Whiteside, και μένει να δούμε αν οι αρχικές μας εκτιμήσεις, που έλεγαν ότι η παρουσία του μακρυμάλλη center κάνει τους Heat πιο απρόβλεπτους μέσα στο γήπεδο, επαληθευτούν. Η λατρεία του Γιάννη Χάτσιου έχει την ευκαιρία, έχοντας πλέον εξοικειωθεί περισσότερο με το παιχνιδι του Spoelstra, να αποδείξει ότι αξίζει περισσότερο χρόνο, ακόμα και μετά την επιστροφή του βασικού center της ομάδας. Aξίζει νομίζω δεκάδα και στις δεκάρες λίγκες ακόμα.

Ο Jarett Allen έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό που τον ταλαιπώρησε στην αρχή της χρονιάς, και σιγά σιγά συστήνεται στην σκηνή του ΝΒΑ. Τα πρώτα του παιχνίδια ήταν σχετικά αναγνωριστικά και με διακυμάνσεις, ωστόσο το ταλέντο υπάρχει, ενώ -ακόμα καλύτερα- ο ανταγωνισμός δεν υπάρχει. Ο Timofey Mozgov δεν μπορεί να θεωρηθεί τέτοιος, ενώ, ούτως ή άλλως, στα τελευταία παιχνίδια απλά κάθισε να παρακολουθήσει τον rookie από τον πάγκο. Oι Νets, εξαιτίας των πολλαπλών τραυματισμών, έχουν μείνει πίσω στην κούρσα για τα playoffs, οπότε έχουν το περιθώριο να πειραματιστούν με τον μικρό, ενώ έχω και την εντύπωση ότι σε σύγκριση με τον Ρώσο, περισσότερα θα προσφέρει. Μαζέψτε τον στις μεγάλες λίγκες και στασάρετέ τον, με την ελπίδα να συνεχίσει να παίρνει χρόνο και ευκαιρίες. Πιθανότατα σε καλό θα σας βγει. To ότι έχει απίστευτα cool εμφάνιση δεν μας χαλάει επίσης.

Ο Jonathon Simmons είναι υπέροχος, δεν χορταίνω να τον βλέπω, αυτό ήθελα απλά να πω. Η επιστροφή του Jonathan Isaac -που διαφαίνεται στον ορίζοντα- θα του κλέψει κάποια από τα έξτρα λεπτά που πήρε από το “out indefinitely” του Terrence Ross, αλλά δεν μας ενοχλεί καθόλου. Δεν τον αναφέρω για να τον προτείνω, είμαι σίγουρος ότι τον έχετε ήδη, αν και το ESPN τον δείχνει να ανήκει σε ομάδα στο 27% των λιγκών μόνο, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτή η λίγκα κάποια από τις δικιές σας. Αν τυχόν είναι ελεύθερος, ντροπή σας.

Έχουμε άραγε την επιστροφή στον κόσμο του fantasy του Meyers Leonard, για τον οποίο πριν δυο χρόνια δίναμε περιουσίες για να τον πάρουμε, πριν μας απογοητεύσει ολοσχερώς; Ο Leonard έχει το καλό ότι βγάζει νούμερα κοντού, χάρη στην ανικανότητα του να μαζεύει rebounds, στην ανικανότητα του να εκμεταλλευτεί το ύψος του ώστε να κάνει κάποιο κόψιμο, και στην ικανότητα του να σκοράρει από το τρίποντο. Οπότε είναι από τους ιδανικούς παίκτες για μεγάλες λίγκες, σε ομάδες στις οποίες ο owner έχει αποφασίσει ότι δεν έχει πολλές ελπίδες να χτυπήσει τα νούμερα των ψηλών λόγω κακής frontline, άρα πετάει πάικτες τύπου Leonard στη θέση του center και πουλάει αυτόματα τρεις-τέσσερις κατηγορίες για να χτυπήσει άλλες. Περιμένουμε με αγωνία να δούμε αν πρόκειται για πυροτέχνημα ή πραγματικότητα, αλλά αν -και μάλλον…- είναι ένα από τα συνηθισμένα του πυροτεχνήματα, σίγουρα κρατάμε τα μάτια μας πάνω του, μήπως και…

Δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε αυτό που γίνεται στους Clippers με τους τραυματισμούς και το ποιοι έχουν καταλήξει να παίζουν. Παρακαλώ, αν μπορείτε να βγάλετε άκρη, στείλτε και σ’εμάς. Για να μην χαωθούμε, θα περιμένουμε απλά την επιστροφή των Teodosic και Galinari, μπας και αναγνωρίζουμε πλέον τα ονόματα που βλέπουμε.

Καλή περίπτωση ο Maximilian Kleber, και σχετικά από το πουθενά. Δείχνει να το έχει με το τρίποντο, ενώ παλεύει σαν σκυλί για τα rebounds, με ιδιαίτερο ταλέντο στα επιθετικά. Στις πολύ βαθειές λίγκες χτυπήστε τον σίγουρα, γιατί έτσι όπως είναι το Dallas ποτέ δεν ξέρεις τι θα ξεπεταχτεί. Πρόκειται πάντως για ωραίο παίκτη, ούτως ή άλλως.

The following two tabs change content below.

Dimitris Mantzoukas

Ούτε ο ίδιος δεν θυμάται πως το όνομα του είναι Δημήτρης. Περνάει τις μέρες του στο γραφείο κάνοντας τον δικηγόρο, αντι όμως να γράφει δικόγραφα γράφει στο Ball Hog. Λατρεύει τους Magic από μικρός και κάποτε πίστευε ότι ο Penny Hardaway ήταν ο επόμενος Michael Jordan, (πράγμα που πιστεύει και τώρα, αλλά ντρέπεται να το πει, εκτός αν πιει αρκετά τσίπουρα χωρίς γλυκάνισο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μάθει στον Ραδικόπουλο πως έτσι πίνεται το σωστό τσίπουρο). Στοίχημά του να γράψει ολόκληρο άρθρο σε μία μόνο πρόταση ώστε να σπάσει τα νεύρα των editors του Ball Hog, που του κόβουν διαρκώς τις προτάσεις σε μικρότερες. Ως γνήσιος Μήτσος, συμμετέχει σε έναν άτυπο διαγωνισμό με τον Μαυράκη για τον τίτλο του πιο ασυνεπή συντάκτη.