Boston Celtics: Mάη 2018 NBA Finals και Ioύλη 2018 Anthony Davis

Posted on Feb 4 2018 - 12:17pm by Nicolas Radicopoulos

Κι ενώ στα γραφεία του Ball Hog ξαναδιαβάζαμε τα trade σενάρια του Έλληνα μάγου του trade machine, Μήτσου Μαυράκη, και ταξιδεύαμε μεταξύ πραγματικού και φαντασιακού, σχολιάζοντας το πως κάποια από αυτά θα επηρεάσουν, τόσο τις ομάδες του ΝΒΑ, όσο και τις αντίστοιχες fantasyακές μας, ο twitterάς της ομήγυρης, ο Gus, φώναξε ξαφνικά: “Μαλάκες, ο Woj λέει πως οι Celtics δίνουν τον Smart για πρώτο pick“.

Άξαφνα νεκρική σιγή. Άπαντες κοιταζόμασταν και σκεφτόμασταν το ίδιο πράγμα: “Πάει “all in” και για φέτος, αλλά και για Davis ο μπαγάσας ο Ainge…”. 

Πως και γιατί “jigsaw’s falling into place1)Για να ακούσετε και καμιά καλή μουσική επιτέλους από αυτό το ρημαδοsite!”, στο κείμενο που ακολουθεί. 

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά.

Το καλοκαίρι, σε ένα από τα τελευταία γραπτά Ask The Hog, μάς είχατε ρωτήσει αν οι Celtics μπορούν να αποκτήσουν τον Anthony Davis. Εγώ ήμουν εκείνος που είχα απαντήσει πως με τα τότε δεδομένα κάτι τέτοιο θα φάνταζε πολύ δύσκολο.

Fast forward μόλις έξι μήνες μετά, και τα δεδομένα είναι πολύ διαφοροποιημένα και οι Celtics είναι πιο κοντά στον AD από ποτέ.

Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά το ΝΒΑ τα τελευταία χρόνια κινείται με τρομακτικούς γρήγορους ρυθμούς:

Ας δούμε, λοιπόν, τα επικαιροποιημένα τρέχοντα δεδομένα της κατάστασης, αυτά που πέρασαν από το μυαλό όλων μας στο Ball Hog, και μας έκαναν να παγώσουμε από προσμονή και αγωνία:
[Παρένθεση: Ακολουθούν τρεις παράγραφοι με “δεδομένα”, καθώς, για να βγει ένα trade στο ΝΒΑ λαμβάνονται υπόψη, βάσει περιορισμών, και πολλά και αρκετά πολύπλοκα τέτοια, δηλαδή δεδομένα. Είναι κάπως πιο μπερδεμένα τα πράγματα από ένα απλό “send proposal” και “accept” των fantasy λιγκών μας. Για αυτό, άλλωστε, κάθε ομάδα έχει ειδικό τμήμα ανάλυσης της CBA και των salaries. Οπότε τα γράφουμε κι εμείς εδώ αναλυτικότατα, τόσο για να τα καταλάβετε εσείς οι αναγνώστες μας, όσο και για να τα πάρουν έτοιμα τα clopy-paste mainstream εγχώρια media, να βγάλουν -ως συνήθως σε πλάτες άλλων και τσάμπα- το ψωμάκι τους. Τέλος παρένθεσης.]
Layer 1: Τα δεδομένα για τη σεζόν 2017-18
  • O Tyreke Evans είναι στην αγορά για ένα first round pick. Για την ίδια τιμή είναι στην αγορά και ο Lou Williams.
  • Οι Celtics ενδιαφέρονται για αμφότερους τους προαναφερθέντες.
  • Οι Celtics μόλις υπέγραψαν τον Greg Monroe για $ 5 εκατ. μέσω μέρους του injury exception2)Ήταν $ 8,4 εκατ. αυτό. που είχαν από τον Hayward. Ο Monroe, παρότι New Orleans native, προτίμησε τους Cs από τους Pelicans, παρότι οι τελευταίοι του πρόσφεραν τη θέση του βασικού center. Και τούτο καθώς οι “Πελεκάνοι” μπορούσαν να του προσφέρουν μόλις $ 2,7 εκατ., που είχαν από το injury exception του Ajinca3)Injury exception: Όταν ένας παίχτης τραυματίζεται σοβαρά και αναμένεται να χάσει μεγάλο διάστημα, η ομάδα του αποκτά -μετά από σχετικό αίτημα στη λίγκα και έγκριση αυτής- το δικαίωμα να υπογράψει έναν παίχτη στη θέση του τραυματία για το υπόλοιπο της σεζόν, με μισθό μέχρι το μισό του συμβολαίου του τραυματία παίχτη. Το injury exception έχει ισχύ για έναν χρόνο από την έγκρισή του, ενώ με αυτό μπορούν να υπογραφούν αποκλειστικά free agents ή να ανταλλαχθούν παίχτες σε expiring contracts, συμβόλαια, δηλαδή, που λήγουν στο τέλος της συγκεκριμένης σεζόν..
  • Οι Celtics έχουν ένα ελεύθερο roster spot αυτή την στιγμή.
  • Για τον Hayward οι Celtics επίσημα λένε πως αποκλείεται να επιστρέψει τη σεζόν 2017-18, αλλά ανεπίσημα λέγεται πως η πρόοδός του είναι εξαιρετική και ίσως υπάρχει ένα μικρό παράθυρο για να συμβεί αυτό.
  • Οι Cavaliers είναι σε κακή κατάσταση φέτος. Στο ερώτημα που είχαμε θέσει στο previews τους, αν, δηλαδή, ο Lue είναι κανονικός προπονητής, που θα καταφέρει να διαχειριστεί ένα τόσο πλούσιο σε ταλέντο roster, η απάντηση έχει πλέον σαφώς δοθεί: “όχι, δεν είναι”. Οι Cavs θα πάνε όσο τους πάει ο LeBron, το μυαλό του όποιου, όμως, δείχνει να έχει ήδη φύγει από το Cleveland, με το σώμα να μην αργεί να ακολουθήσει, το καλοκαίρι.
Layer 2: Τα οικονομικά δεδομένα της σεζόν 2018-194)Όλα τα δεδομένα της παραγράφου από του spotrac.com:
  • Το Salary Cap της λίγκας για τη σεζόν 2018-19 προβλέπεται να είναι στα $ 102 εκατ. και στα $ 123 εκατ. να είναι το luxury tax threshold.
  • Όσο γράφονται αυτές οι γραμμές, πριν, δηλαδή, οποιαδήποτε κίνηση για Smart, Lou Will, και Tyreke, οι Celtics  έχουν για τη σεζόν 2018-19 δεσμευμένα σε salary cap $ 107,5 εκατ. Οχτώ εγγυημένα, των Hayward, Irving, Horford, Morris, Brown, Tatum, Rozier, Yabusele, τρία μη εγγυημένα, των Nader, Theis και Ojeleye, καθώς και cap holds (αναλυτικά για τα cap holds εδώ) για τα expirings των Smart, Baynes, Larkin, αλλά και της -υποχρεωτική- 14ης θέσης του roster. Ειδικά, όμως, οι δύο πρώτοι έχουν cap holds ύψους $11,4 εκατ. και $ 5,2 εκατ. αντίστοιχα.
  • Αν ο Smart ανταλλαχθεί τώρα, τότε οι Celtics απελευθερώνουν αυτά ακριβώς τα $ 11,4 εκατ. από το salary cap, όχι μόνο της επόμενης σεζόν τους, αλλά κυρίως της 1ης Ιούλη 2018, όταν και αρχίζουν οι υπογραφές των free agents. Αντίστοιχα, το ίδιο θα συμβεί αν τώρα με την έλευση του Monroe, θεωρήσουν πως μπορούν να δώσουν το expiring του Baynes σε ένα από τα trades που θα προσπαθήσουν να κάνουν.
  • Οι Celtics έχουν στην κατοχή τους πέντε draft picks πρώτου γύρου για τα drafts 2018 και 2019. Είτε δύο το 2018 και τρία το 2019, είτε ένα το 2018 και τέσσερα το 2019. Αυτό εξαρτάται από το αν το pick των Lakers του 2018 θα κληρωθεί στις θέσεις #2 ως #5, oπότε και θα το πάρουν οι Celtics, διαφορετικά θα πάρουν το υψηλότερο μεταξύ των picks πρώτου γύρου των Kings ή Sixers του 2019. Σε κάθε περίπτωση έχουν τα δικά τους για το 2018 και 2019, καθώς και εκείνα των Grizzles και Clippers του 20195)Πηγή: RealGM..
  • Οι Pelicans, μετά και την απόκτηση του Mirotic και τα $ 12,5 εγγυημένα εκατ. του συμβολαίου του για τη σεζόν 2018-19, για τη συγκεκριμένη σεζόν έχουν εφτά εγγυημένα συμβόλαια και δύο μη εγγυημένα, ύψους $ 95,5 εκατ (Holliday, Davis, Hill, Ajinca, Mirotic, Jackson, Moore τα εγγυημένα). Έχουν, δηλαδή, παρά έξι εκατομμύρια πιάσει το cap με μόλις εννιά παίχτες!
  • Έχουν δε, $ 45 εκατ. σε cap holds, αυτά των Cousins, Rondo, Clark, και Cunningham, φτάνοντας, με απλά λόγια τα $ 141 εκατ., με όριο salary τα $ 123 εκατ., και με τρεις, μάλιστα, θέσεις στο roster, κενές.
  • Ο Anthony Davis τη σεζόν 2018-19 θα  μπει στον τρίτο χρόνο του πενταετούς max συμβολαίου του, ύψους $ 25,4 εκατ.
  • Τα τρέχοντα συμβόλαια του Lou Williams και του DeMarcus Cousins φέρουν τα bird rights τους, ενώ αυτά των Tyreke Evans και Greg Monroe όχι6)Πολύ απλοϊκά, αν έχεις έναν παίχτη για τρία χρόνια στην ομάδα σου ή τον έχεις αποκτήσει μέσω ανταλλαγής σε συμβόλαιο τριετίας και άνω, τότε έχεις τα “bird rights” αυτού, που σημαίνει πως μπορείς να του προσφέρεις συμβόλαιο πάνω από το salary cap. Αναλυτικότερα στο link που προηγήθηκε στις λέξεις “Bird Rights”..
  • Όπως αναλυτικά έχουμε παρουσιάσει, με την 2017 CBA “Οι ομάδες που θα ανταλλάσσουν συμβόλαια αξίας μεγαλύτερης των $ 19,6 εκατ. ή ανέρχονται πάνω από το όριο του tax μετά από ένα trade, πάλι μπορούν να πάρουν πίσω συμβόλαια αξίας ως το 125% της αξίας των συμβολαίων που έδωσαν, πλέον $ 100.000,00.”
Layer 3: Λογικά -και κάποια όχι και τόσο λογικά- βήματα
  • Φήμες θέλουν για χρόνια τον Monroe να ενδιαφέρεται να παίξει στην ομάδα καταγωγής του, τη Νέα Ορλεάνη.
  • O DeMarcus Cousins τραυματίστηκε, στην καλύτερη σεζόν της καριέρας του, και θα μείνει εκτός δράσης τουλάχιστον ως τον Νοέμβρη του 2018.
  • H αγωνιστική αξία του Anthony Davis είναι τέτοια που για την απόκτησή του απαιτούνται πάρα μα πάρα πολλά assets. Και αυτήν την στιγμή στη λίγκα μόλις τρεις ομάδες διαθέτουν “πολλά assets”: οι Celtics, οι Sixers και οι Suns. Από τους τρεις αυτούς οργανισμούς οι Suns παραμένουν σε tanking mode, οι Sixers μάλλον είναι τρομακτικά πλήρεις στους ψηλούς, και αν ο Embiid παραμείνει υγιής δύσκολο να μπορεί να παίξει μαζί με τον Davis, μιας και δείχνουν να έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, ενώ αν δεν παραμείνει υγιής, μάλλον δεν θα θέλει να πάει εκεί ο Davis. Άρα η μόνη εκ των τριών ομάδα που δείχνει να είναι ένας δυνητικός προορισμός σε περίπτωση που ο Davis απαιτήσει trade είναι η Βοστώνη, μια ομάδα ήδη contender, αλλά και με πλειάδα assets.
  • Xώρο Salary cap το καλοκαίρι του 2018 θα έχουν μόλις έξι ομάδες: οι Lakers, Bulls, Sixers, Suns, Mavericks και Hawks. Με τους Lakers να έχουν πολύ συγκεκριμένη στοιχειοθεσία (LeBron, Paul George και έναν τρίτο αστέρα με ό,τι λεφτά περισσεύουν), τους Sixers να ψάχνουν για τρίποντο και συμπληρωματικό ball handler (πιθανός προορισμός για Lou Will συνεπώς), οι άλλες ομάδες είναι καταδικασμένες στη μετριότητα και δύσκολα θα καταφέρουν να πείσουν κάποιον αξιόλογο free agent να κοιτάξει προς αυτές.
  • Θεωρητικά οι Pelicans δεν έχουν λόγο να δώσουν τον Davis. Όμως, μετά και τον τραυματισμό Cousins, o Davis έχει κάθε λόγο να απαιτήσει να φύγει. Οι κινήσεις του πιο αδιάφορου front office της λίγκας την τελευταία τριετία ήταν τέτοιες που έχουν δεσμεύσει στη μετριότητα τον οργανισμό. Και αν κάτι μας έδειξε το καλοκαίρι του 2017, ιδιαίτερα με τις περιπτώσεις Paul George και Kyrie Irving, οι superstars πλέον έχουν τη δύναμη να κινήσουν καταστάσεις και αν απαιτήσουν να φύγουν από έναν οργανισμό και αυτός δεν μπορεί να κάνει πολλά για να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη.
Jigsaw Falling Into Place
Οι Celtics πάνε “All In” για φέτος

Αν κάτι λείπει από τους φετινούς Celtics είναι σκοράρισμα από τον πάγκο. Και ενδεχομένως βοήθεια στα οργανωτικά καθήκοντα του Kyrie Irving. Οι Lou Williams και Tyreke Evans μπορούν να καλύψουν και τις δύο αυτές ανάγκες. Με την τιμή για αυτούς να έχει οριστεί σε ένα pick πρώτου γύρου για τον καθένα, και δεδομένου ότι οι Celtics διαθέτουν πέντε τέτοια (ή και έξι αν δώσουν τον Smart στην τιμή που θέλουν), τότε οι συγκεκριμένες συμφωνίες δεν θα είναι δύσκολο να επιτευχθούν.

Mε τα συμβόλαια των Smart, Lou Will και Tyreke για τη σεζόν 2017-18 να είναι στα $ 4,6 εκατ., $ 7 εκατ., και $ 3,3 εκατ. αντίστοιχα, και τους Celtics να έχουν οριακά πάνω από $ 10 εκατ. μέχρι το tax για φέτος, αλλά και μία ελεύθερη θέση στο roster τους, τα μαθηματικά βγαίνουν απόλυτα! Παίρνουν Lou Will και Tyreke, δίνουν Smart, έχουν 15άδα και παραμένουν κάτω από το luxury tax!

Με δεδομένη την κακή κατάσταση των Cavs δε, αλλά και το ξεχασμένο κύριο χαρακτηριστικό του Monroe, αυτό του ball movement και του πόσο καλός passer είναι, χαρακτηριστικό που Bucks και Suns ποτέ δεν ανέδειξαν, οι Celtics θα μπορούν να θεωρούνται φαβορί για την κατάκτηση της Ανατολής τον Μάη και μια θέση στους Τελικούς που ξεκινάνε 31.05.2018.

Αναφορικά με τον Monroe δε, θα ήθελα να υπερθεματίσω το εμφανές, το “Brad Stevens Effect”. Ένα “effect” που δεν φαίνεται μόνο στο μάτι (ειδικά στον καημένο τον Crowder, στο τσίρκο που έμπλεξε), αλλά υποστηρίζεται και από τους αριθμούς:

Ο Σατανάς ο ίδιος!

Συνεπώς. Αν καταφέρει ο Ainge και “βγάλει” τα τρία φημολογούμενα trades, τότε οι Cs θα έχουν Irving, Brown, Tatum, Morris, Horford και από τον πάγκο θα σηκώνουν Lou Will, Rozier, Tyreke, Monroe.

Δεδομένου ότι ο Stevens δεν χωρίζει τους παίχτες βάσει των “παραδοσιακών” θέσεών του μπάσκετ, αλλά σε “ball handlers”, “wings” και “bigs”, η άνωθεν οχτάδα διαθέτει παίχτες που καλύπτουν τα βασικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά των προπονητικών “θέλω” του, με τους Horford και Monroe να είναι ικανότατοι στο να γυρίζουν την μπάλα, ενώ το σουτ από την περιφέρεια να έρχεται από παντού. Ο Lou Will πάλι, είναι ό,τι καλύτερο για second unit Kyrie impersonation μπορεί να βρεθεί.

Κι όλα αυτά χωρίς τον υπολογισμό της πιθανότητας να δίνει και 15 ποιοτικά λεπτά από τον πάγκο φέτος ο Hayward!

Οι Celtics πάνε “All In” για Anthony Davis το καλοκαίρι

Οι Pelicans είναι σε ένα πολύ δύσκολο σταυροδρόμι, ειδικά μετά τον τραυματισμό του Cousins. Πάνω που το πιο εξελιγμένο και σύγχρονο δίδυμο ψηλών ρόλαρε, ο τραυματισμός του Boogie γυρίζει τον οργανισμό στη -συνήθη- αβεβαιότητά του. Με το salary cap, δεσμευμένο από τα εγκλήματα του παρελθόντος – να μην αφήνει μεγάλη ευελιξία, με τον Cousins να πρέπει να ανανεωθεί -και μάλιστα με max, ήτοι κοντά $ 170 εκατ. για πέντε χρόνια- εν μέσω ενός τραυματισμού από τον οποίο ποτέ κανείς δεν επέστρεψε ίδιος, το καλοκαίρι του 2018  μάλλον είναι η στιγμή που ο Davis θα πει “φεύγω”. Και οι Celtics είναι έτοιμοι να τους προσφέρουν ένα μοναδικό πακέτο για να τον παραλάβουν.

Καθώς, λοιπόν, σενάρια μετεγγραφών παρουσιάζουμε, αν οι Cs ολοκληρώσουν τις κινήσεις της προηγούμενης παραγράφου, τότε έχουν τα bird rights του Lou και μπορούν να του προσφέρουν παραπάνω χρήματα από κάθε άλλη ομάδα. Επίσης, ο Νεό-Ορλεάνος στην καταγωγή Monroe δεν θα είχε πρόβλημα να πάει στους Pelicans. Να, λοιπόν, ένα ωραιότατο sign & trade!

Η πρόταση δε, μπορεί να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Μπορούν να πάρουν και το απαίσιο συμβόλαιο του Solomon Hill, αξίας $ 12,25 εκατ., που λήγει το 2020, και έτσι να μην χρειαστεί να δώσουν κάποιον εκ των Brown ή Tatum, που δεδομένα οι Pelicans θα ζήταγαν. Αντ’αυτού ίσως βάλουν τον Morris. Άλλωστε, από την πλευρά των “Πελεκάνων” θα είναι εγκληματικό να δώσουν τον Davis και να μην “επιβάλλουν” στο πακέτο και ένα από τα άθλια συμβόλαια που έχουν. Και καθώς το πιο άθλιο είναι αυτό του Hill, για αυτό “τρέχω” το σενάριο με αυτό το συγκεκριμένο εγώ. (Οι Pelicans είναι ικανοί για κάθε δυσάρεστη έκπληξη.)

Οι Celtics υπογράφουν τους Lou Will και Monroe (ακόμα και τον Tyreke αν το δεχτεί), δίνουν πλάι σε αυτούς δύο picks πρώτου γύρου του 2019 και χτυπάνε την πόρτα των Pelicans. Υπολογίζω για το trade δε, τις υπογραφές των Lou και Monroe στα $ 12 εκατ. και $ 15 εκατ. για διετή, ή δύο συν ένα, συμβόλαια και τον Tyreke κοντά στα $ 8 εκατ. Σύνολο $ 35 εκατ., εντός του +/- 125% των $ 37,65 εκατ. που θα πάρουν.

Aν αυτά τα νούμερα φαντάζουν αυθαίρετα, θα επαναλάβω τα δεδομένα, πως το καλοκαίρι του 2018 ελάχιστες ομάδες θα έχουν cap, καμία από αυτές δεν φαντάζει ως “δελεαστική επιλογή”, ενώ για την περίπτωση του Lou Will και τους Sixers πατάω στα bird rights αυτού που θα έχουν οι Celtics. Υπόθεση εργασίας είναι άλλωστε, αλλά με προσπάθεια να συμπεριλάβει όλα τα πραγματικά δεδομένα και να μην κάνει άλματα φαντασίας. Με την όση γνώση έχω επί salary, θαρρώ είναι εντός λογικών πλαισίων οι άνωθεν μισθολογικές αξιολογήσεις, για τα δεδομένα της free agency του 2018. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως η πραγματικότητα έχει πάντα λογική (όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση του συμβολαίου του Hardaway Jr. στους Knicks).

Οπότε, συνοψίζοντας, θα έχουμε: Anthony Davis και Solomon Hill για Monroe και δύο εκ των τριών Tyreke, Lou Will και Morris, μαζί με ένα, ή πιθανότατα δύο, picks πρώτου γύρου 2019.

Δεν είναι μια ομορφιά;!

Το μόνο πρόβλημα σε αυτό, είναι ποιον αριθμό στη φανέλα θα διαλέξει ο Davis, μιας και οι Cs έχουν ήδη αποσύρει 21 νούμερα, μεταξύ των οποίων και το #23 που φοράει, ενώ το 22ο είναι καθ’οδόν για την οροφή, το #34 του Paul Pierce.

Οι Pelicans από την άλλη, υπογράφοντας τον Boogie στο max του, μέσω των bird rights του, άρα πάνω από το tax, θα μπορούν να “γλυκάνουν” κάπως τη βάση τους, παρουσιάζοντας μία ομάδα αποτελούμενη σαν βάση από Holliday, Lou Will, Tyreke (ή Morris), Monroe, Boogie, Mirotic, Diallo, που μόνο κακή δεν την λες. Συν το ό,τι θα έχουν πάρει και picks πρώτου γύρου. Δεν μπορώ να φανταστώ σενάριο που οι Pelicans μπορούν να έχουν καλύτερη προοπτική από αυτό. Τον Davis θαρρώ έχει έρθει ο καιρός να τον ξεχάσουν, έτσι κι αλλιώς.

Οι δε Celtics; Εξαιρετικοί! Θα έχουν Kyrie, Brown, Tatum, Davis, Horford, Hayward συν ό,τι pick έχουν διαλέξει.

Ενώ στα χέρια του Stevens -και του effect αυτού επί των παικτών του-, ένας συμπαθής 3&D τύπος, όπως ο Solomon Hill, μπορεί να αναδειχθεί σε πολυτιμότατο εργαλείο επιπέδου Celtics’ Crowder.

Μετά το φετινό θαύμα, όπου με μόλις τέσσερις παίχτες από το περσινό roster να επιστρέφουν, με έναν από τους πυλώνες τους να τραυματίζεται πέντε λεπτά μετά την έναρξη της σεζόν7)Και εδώ είναι το κρίσιμο: όχι στην preseason, όπου θα είχε αλλάξει ο σχεδιασμός. Αλλά πέντε λεπτά μετά την έναρξη της σεζόν. Όταν κανονικά ο σχεδιασμός θα κατέρρεε για άλλες ομάδες., με τόσα πιτσιρίκια στη σύνθεση, που “κανονικά” δεν θα έπρεπε να αποδίδουν τόσο νωρίς στην καριέρα τους στο ΝΒΑ, τόσο καλά, οι Celtics είναι ήδη πρώτοι στην Ανατολή, έχοντας βγάλει ένα βαρύ σε πυκνότητα αγώνων πρόγραμμα.

Αλλά, όπως δεν βαριόμαστε να γράφουμε σε αυτό το site, o Stevens δεν είναι ένας “κανονικός” προπονητής. Είναι ο Διάβολος ο ίδιος.

Κατακλείδα

Την τελευταία διετία, σε όσες συζητήσεις ανοίγανε στο facebook group “Greek NBA Fantasy Community“, που έχουμε στήσει και τρέχουμε ως Ball Hog, γύρω από τον Ainge, ήμουν από τους πιο δριμείς κατήγορούς του, αναφορικά με τη διαχείριση των assets των Celtics. Καθώς το NBA είναι μια λίγκα μηδενικού αθροίσματος, θεωρούσα πως η υπερσυσσώρευση picks και assets, picks και assets που δεν γίνονταν κάτι, αλλά απλά μετατίθονταν στον χρόνο, απλά οδηγούσαν στην απαξίωση αυτών. Δεν τα χώραγαν τόσα, έπρεπε κάπως να τα αξιοποιήσουν. Μάλιστα, η σχετική θέση μου είχε ανοίξει έναν ενδιαφέροντα διάλογο με τον καλό φίλο Λεωνίδα του BasketBall Guru (εδώ η θέση του κι εδώ η αντίθεσή μου με την απάντησή του σε αυτήν).

Προφανώς η Ιστορία δεν άργησε να δείξει πως ένας από τους καλύτερους GMs της λίγκας, που έχει οδηγήσει την ομάδα του σε δύο Τελικούς (2008 και 2010) και μία κατάκτηση (2008), ξέρει μάλλον κατατί καλύτερα από ένα Ορκωτό Ελεγκτή σε μια γωνιά της Ελλάδας, που διαβάζει και γράφει στον ελεύθερό του χρόνο για το ΝΒΑ…

Η αναμονή να επέλθει η φθορά στο τραίνο των Cavs, η χρονική μετατόπιση των assets για εκείνη ακριβώς την στιγμή, η εκμετάλλευση της αγοράς όταν αυτή ήταν κορεσμένη από τις εγκληματικές επιλογές των άλλων GMs κατά το cap spike του 2016, και, κυρίως και πάνω από όλα, η επιλογή του σατανά Stevens στη θέση του προπονητή, έχουν οδηγήσει τον Ainge να κοιτάει το μέλλον ως ο διοικητικός ηγέτης της μετα-Warriors δυναστείας. Ως εκείνος που οδήγησε το ιστορικότερο franchise του NBA σε ένα, όχι απλά αναίμακτο, μα και εντυπωσιακά σύντομο και αποτελεσματικό, rebuild.

Και μπράβο του.

Δεν ξέρω αν τα σενάρια αυτού του άρθρου θα επαληθευτούν ή αν θα ακολουθηθεί άλλη οδός. Και μόνο, όμως, που είναι -με απτές αποδείξεις- ρεαλιστικά σενάρια, φαίνεται και η ορθότητα, τόσο όλου του σχεδιασμού, όσο και η υλοποίηση αυτού, ενός σχεδιασμού που τους έφερε σε απόσταση βολής, τόσο από τους Τελικούς του ΝΒΑ, όσο και από την απόκτηση του Davis.

Και πάλι μπράβο του.

Απαραίτητο Disclaimer: Σαν υποστηρικτής των Lakers μισώ αυτό το οποίο μόλις έγραψα και με φόβο βλέπω να έχει σοβαρές πιθανότητες να πραγματοποιηθεί. Ευχαριστώ, λοιπόν, για την κατανόησή σας.

The following two tabs change content below.

Nicolas Radicopoulos

Επαγγελματίας auditor, εδώ βρέθηκε ως editor. Μέγας μάγιστρος του excel και neat freak, Νομίζει, λόγω δουλειάς, πως η δημιουργική γραφή δεν του ταιριάζει, αλλά κάνει λάθος. Τον συναρπάζει το γρήγορο, αλλά ομαδικό μπάσκετ, το παιχνίδι του Magic, κάθε point-forward, προεξάρχοντος του Boris Diaw, οι Γιούγκοι, οι αριθμοί του παιχνιδιού, είτε αυτοί αφορούν τα in game stats, είτε τα οικονομικά πίσω από αυτό (και μεταξύ μας, είναι ίσως ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να σου απαντήσει από μνήμης στην ερώτηση "Πόσα παίρνει ο Hollis Thompson;", εφόσον, δηλαδή, η ερώτηση δεν είναι "Ποιος διάολο είναι ο Hollis Thompson;"), αλλά περισσότερο από όλα το τσίπουρο (με γλυκάνισο!) παρέα με τους υπόλοιπους συντελεστές του Ball Hog.

   [ + ]

1. Για να ακούσετε και καμιά καλή μουσική επιτέλους από αυτό το ρημαδοsite!
2. Ήταν $ 8,4 εκατ. αυτό.
3. Injury exception: Όταν ένας παίχτης τραυματίζεται σοβαρά και αναμένεται να χάσει μεγάλο διάστημα, η ομάδα του αποκτά -μετά από σχετικό αίτημα στη λίγκα και έγκριση αυτής- το δικαίωμα να υπογράψει έναν παίχτη στη θέση του τραυματία για το υπόλοιπο της σεζόν, με μισθό μέχρι το μισό του συμβολαίου του τραυματία παίχτη. Το injury exception έχει ισχύ για έναν χρόνο από την έγκρισή του, ενώ με αυτό μπορούν να υπογραφούν αποκλειστικά free agents ή να ανταλλαχθούν παίχτες σε expiring contracts, συμβόλαια, δηλαδή, που λήγουν στο τέλος της συγκεκριμένης σεζόν.
4. Όλα τα δεδομένα της παραγράφου από του spotrac.com
5. Πηγή: RealGM.
6. Πολύ απλοϊκά, αν έχεις έναν παίχτη για τρία χρόνια στην ομάδα σου ή τον έχεις αποκτήσει μέσω ανταλλαγής σε συμβόλαιο τριετίας και άνω, τότε έχεις τα “bird rights” αυτού, που σημαίνει πως μπορείς να του προσφέρεις συμβόλαιο πάνω από το salary cap. Αναλυτικότερα στο link που προηγήθηκε στις λέξεις “Bird Rights”.
7. Και εδώ είναι το κρίσιμο: όχι στην preseason, όπου θα είχε αλλάξει ο σχεδιασμός. Αλλά πέντε λεπτά μετά την έναρξη της σεζόν. Όταν κανονικά ο σχεδιασμός θα κατέρρεε για άλλες ομάδες.